“Πώς η Xασιμότο άλλαξε τη ζωή μου…”

Την εμπειρία της με τη θυρεοειδίτιδα Χασιμότο μας έστειλε η A. και τη δημοσιεύουμε χωρίς δικές μας παρεμβάσεις:

“Η δικη μου εμπειρια με την χασιμοτο εχει καπως διδακτικο χαρακτηρα.
Γεννησα τον οκτωβριο του 2004 και ειχα παρει σχεδον 17 κιλα.
Προσπαθουσα να χασω αυτα τα κιλα αλλα ματαια. Το καλοκαιρι του 2005 ενω ετρωγα κανονικα,καθε εβδομαδα η ζυγαρια επεφτε σχεδον 2 κιλα!! Μετα απο προτροπη μιας φιλης μου φαρμακοποιου,ελεγξα τον θυρεοειδη μου οπου οι τιμες ηταν ανεβασμενες. Ακολουθησα θεραπεια αλλα μετα απο σχεδον ενα χρονο και αντιμετωπιζοντας καποια σοβαρα οικογενειακα προβληματα,τα παρατησα. Ο θυρεοειδης μου ομως δεν ξεχασε.
Μετα απο πολλα χρονια,το καλοκαιρι του 2014 , αρχισαν να μου συμβαινουν….πολλα και διαφορα τρελλα πραγματα!!
Μεσα σε 2 μηνες πηρα σχεδον 18 κιλα. ειχα ταχυπαλμιες και εκτακτες συστολες της καρδιας.
Ειχα αυπνιες τα βραδια, υπνηλια καθ ολη την διαρκεια της ημερας, εκλαιγα με το παραμικρο, φοβερους πονοκεφαλους.
με τον ερχομο του φθινοπωρου τα πραγματα χειροτερεψαν.
Ειχα πονους στους μυς και στα κοκαλα,κρυωνα υπερβολικα για την εποχη, ειχα 2 μηνες αμμηνοροια.
Η ψυχολογια μου ηταν απιστευτα πεσμενη. Οι οικειοι μου, αφου ζουσαν ολο αυτο τον παραλογισμο μαζι μου, μου συνεστησαν να επισκεφτω…ψυχιατρο!!
Έτσι και εκανα. Ο ψυχιατρος,αφου του τα ειπα ολα αυτα τα περιεργα, μου συνεστησε να κοιταξω το θυρεοειδη μου, οπου και ανακαλυψα πως εχω χασιμοτο!!
Απο τοτε ζουμε ¨ευτυχισμενα¨ οι δυο μας. Προσπαθω να κατανοησω τι θελει απο εμενα και παραλληλα προσπαθω να κατανοησω το σωμα μου το οποιο ¨χορευει” στους ρυθμους της.
Ακολουθω θεραπεια με Τ4 και τα συμπτωματα εχουν αρχισει να υποχωρουν. Ευχομαι να χασω και αυτα τα κιλα που πηρα γιατι μου κοστισαν πολυ!
Ομως μεσα σε ολη αυτη την δινη του χασιμοτο εμαθα και κατι σπουδαιο. Πως πρεπει να αγαπαμε το σωμα μας και να μαθουμε να το ακουμε. Ευχομαι σε ολα τα χασιμοτακια κουραγιο και δυναμη γιατι ο δρομος μας ειναι μακρυς…” read more


Τι δεν πρέπει να πεις ποτέ σε κάποιον που πάσχει από αυτοάνοσο νόσημα

Τα αυτοάνοσα νοσήματα κοντεύουν να γίνουν μια νέα μάστιγα στη κοινωνία μας. Συχνά προσπαθούμε ως άτομα του περίγυρου ενός ασθενή να τον παρηγορήσουμε, να τον ενθαρρύνουμε ή ακόμα, καλοπροαίρετα πάντα, να του δώσουμε κάποιες συμβουλές για τη βελτίωση της υγείας του. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να ανησυχούμε για το άτομο αυτό κι όμως είναι λεπτή και ευαίσθητη η θέση του παρηγορητή. Ίσως άθελα να πούμε πράγματα που θα πληγώσουν το αγαπητό μας άτομο. Ποια είναι κάποια από τα πράγματα που δεν πρέπει ποτέ να πούμε σε κάποιον που πάσχει από χρόνιο νόσημα και γιατί; read more