A_sad-looking_woma_3160300b

«Πώς η Xασιμότο άλλαξε τη ζωή μου…»

Την εμπειρία της με τη θυρεοειδίτιδα Χασιμότο μας έστειλε η A. και τη δημοσιεύουμε χωρίς δικές μας παρεμβάσεις:

 

«Η δικη μου εμπειρια με την χασιμοτο εχει καπως διδακτικο χαρακτηρα.
Γεννησα τον οκτωβριο του 2004 και ειχα παρει σχεδον 17 κιλα.
Προσπαθουσα να χασω αυτα τα κιλα αλλα ματαια. Το καλοκαιρι του 2005 ενω ετρωγα κανονικα,καθε εβδομαδα η ζυγαρια επεφτε σχεδον 2 κιλα!! Μετα απο προτροπη μιας φιλης μου φαρμακοποιου,ελεγξα τον θυρεοειδη μου οπου οι τιμες ηταν ανεβασμενες. Ακολουθησα θεραπεια αλλα μετα απο σχεδον ενα χρονο και αντιμετωπιζοντας καποια σοβαρα οικογενειακα προβληματα,τα παρατησα. Ο θυρεοειδης μου ομως δεν ξεχασε.
Μετα απο πολλα χρονια,το καλοκαιρι του 2014 , αρχισαν να μου συμβαινουν….πολλα και διαφορα τρελλα πραγματα!!
Μεσα σε 2 μηνες πηρα σχεδον 18 κιλα. ειχα ταχυπαλμιες και εκτακτες συστολες της καρδιας.
Ειχα αυπνιες τα βραδια, υπνηλια καθ ολη την διαρκεια της ημερας, εκλαιγα με το παραμικρο, φοβερους πονοκεφαλους.
με τον ερχομο του φθινοπωρου τα πραγματα χειροτερεψαν.
Ειχα πονους στους μυς και στα κοκαλα,κρυωνα υπερβολικα για την εποχη, ειχα 2 μηνες αμμηνοροια.
Η ψυχολογια μου ηταν απιστευτα πεσμενη. Οι οικειοι μου, αφου ζουσαν ολο αυτο τον παραλογισμο μαζι μου, μου συνεστησαν να επισκεφτω…ψυχιατρο!!
Έτσι και εκανα. Ο ψυχιατρος,αφου του τα ειπα ολα αυτα τα περιεργα, μου συνεστησε να κοιταξω το θυρεοειδη μου, οπου και ανακαλυψα πως εχω χασιμοτο!!
Απο τοτε ζουμε ¨ευτυχισμενα¨ οι δυο μας. Προσπαθω να κατανοησω τι θελει απο εμενα και παραλληλα προσπαθω να κατανοησω το σωμα μου το οποιο ¨χορευει» στους ρυθμους της.
Ακολουθω θεραπεια με Τ4 και τα συμπτωματα εχουν αρχισει να υποχωρουν. Ευχομαι να χασω και αυτα τα κιλα που πηρα γιατι μου κοστισαν πολυ!
Ομως μεσα σε ολη αυτη την δινη του χασιμοτο εμαθα και κατι σπουδαιο. Πως πρεπει να αγαπαμε το σωμα μας και να μαθουμε να το ακουμε. Ευχομαι σε ολα τα χασιμοτακια κουραγιο και δυναμη γιατι ο δρομος μας ειναι μακρυς…»

     Α.

 

 

Μην ξεχνάς… 

 

Αν έχεις δει τη ζωή σου να αλλάζει γιατί ο θυρεοειδής σου δε λειτουργεί σωστά,
μοιράσου την εμπειρία σου και βοήθησε και άλλους να βρουν λύσεις και να βγουν από το αδιέξοδο.

Για παράδειγμα:
Πώς και πότε έμαθες ότι πάσχεις από μια θυρεοειδική νόσο;
Ποια συμπτώματα αντιμετώπισες και για πόσο καιρό;
Πόσο γρήγορα έγινε η διάγνωση;
Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να αισθανθείς καλύτερα;
Ακολούθησες, πέρα από τη συμβατική θεραπεία και κάποιες άλλες συμβουλές;
Τι άλλο σε βοήθησε;

Στείλτε μας τις δικές σας ιστορίες εδώ
http://hashimoto.gr/epikinonia/
και εμείς θα τις δημοσιεύσουμε, αν εσείς το θέλετε και ανώνυμα, στη στήλη μας
«Οι δικές σας ιστορίες»

 


sugar-blood-660

Γλυκαντικές ουσίες, θυρεοειδής και Χασιμότο

Ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Κλινικών Ενδοκρινολόγων

Μπορεί οι ενδοκρινολόγοι να πρέπει να αποθαρρύνουν τους ασθενείς τους με θυρεοειδίτιδα Hashimoto από τη χρήση τεχνητών γλυκαντικών ουσιών, σύμφωνα με ερευνητές από το Mount Sinai Hospital στη Νέα Υόρκη.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι από τους 100 ασθενείς με αντισώματα όπως αυτά που βρίσκονται στη θυρεοειδίτιδα του Hashimoto (HT), 53 ανέφεραν ότι χρησιμοποιούσαν αρκετή ποσότητα τεχνητών γλυκαντικών ουσιών κάθε μέρα – ως επί το πλείστον ασπαρτάμη ή σουκραλόζη-, όπως εκτιμήθηκε από ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την ημερήσια πρόσληψη τροφίμων χωρίς ζάχαρη.

Οι ερευνητές βρήκαν επίσης συσχέτιση μεταξύ της ημερήσιας κατανάλωσης σε υποκατάστατα ζάχαρης και αυξημένων επιπέδων της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH).

Ίσως οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως στα αναψυκτικά διαίτης, το γιαούρτι, τις τσίχλες, τα παγωτά, σε dressings καθώς και σε έτοιμα επιδόρπια χωρίς ζάχαρη, κατά κάποιο τρόπο «ενθαρρύνουν» το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στο θυρεοειδή σε μερικούς ανθρώπους, με μηχανισμό που ως τώρα είναι άγνωστος.

«Νομίζω ότι υπάρχει μία σχέση», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Issac Sachmechi, αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής, ενδοκρινολογίας, διαβήτη και νόσων των οστών στο Mount Sinai Hospital.

«Όταν οι ασθενείς έρχονται σε μένα για τη διάγνωση και τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας Hashimoto, τους κάνω την ερώτηση αν χρησιμοποιούν τεχνητές γλυκαντικές ουσίες. Αν το κάνουν, θα ήθελα να αναφέρω τη μελέτη αυτή και προτείνω ιδιαίτερα να σταματήσουν τη χρήση τους », είπε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Κλινικών Ενδοκρινολόγων.

Μέχρι στιγμής, τρεις ασθενείς έχουν ακολουθήσει τη συμβουλή του.
Στους δύο παρατηρήθηκε μια πλήρης αντιστροφή της νόσου: τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα εξαφανίστηκαν από το αίμα των ασθενών και δεν χρειάζονταν πλέον θεραπεία με θυρεοειδικές ορμόνες!
Στην τρίτη ασθενή, η αφαίρεση από τη διατροφή των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών δεν είχε καμία επίδραση. Η μητέρα της ασθενούς αυτής είχε επίσης αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, οπότε ίσως σε αυτήν την περίπτωση να παίζει σημαντικότερο ρόλο η γενετική συνιστώσα, τόνισε ο Dr. Sachmechi.

Η υπόθεση ότι οι γλυκαντικές ουσίες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της Χασιμότο πρέπει να επαληθευτεί και από άλλες έρευνες. Εξάλλου αυτόματη ύφεση της ασθένειας έχει αναφερθεί ήδη στην ιατρική βιβλιογραφία. Ο Dr. Sachmechi είπε ότι σχεδιάζει να συνεχίσει να εξετάζει το θέμα αυτό.

Υπάρχει, ίσως, βιολογική βάση για τη σύνδεση αυτή.
Η ασπαρτάμη, για παράδειγμα, μεταβολίζεται σε φορμαλδεΰδη, η οποία έχει συσχετισθεί με τις αντιδράσεις υπερευαισθησίας τύπου IV (επιβραδυνόμενης υπερευαισθησίας).
Έχουν, επίσης, διατυπωθεί προτάσεις ότι η σουκραλόζη μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο θύμο αδένα και το σπλήνα καθώς και πιθανή συσχετιση με αυτοάνοσες διαταραχές, είπε ο Dr. Sachmechi.

«Η ιδέα να εξετάσω το θέμα ήρθε περίπου 3 χρόνια πριν, όταν μου ζητήθηκε από ένα νευρολόγο να εξετάσω μια νεαρή γυναίκα με παραισθησίες (αισθητικά ενοχλήματα όπως καψίματα, σφιξίματα, μουδιάσματα κ.ο.κ), όταν είδε ότι η TSH της ήταν αυξημένη.
Άρχισε να παίρνει θυροξίνη, 125 µg την ημέρα.
Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, είδα ότι οι απαιτήσεις της για θυροξίνη μειώνονταν ώσπου τελικά δεν χρειάζονταν καθόλου. Τη ρώτησα αν είχε κάνει κάτι διαφορετικό, και μου είπε ότι είχε διαβάσει ότι οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί στην πραγματικότητα να προκαλέσουν αύξηση του σωματικού βάρους και γι αυτό σταμάτησε την πρόσληψή τους, έτσι ώστε να χάσει βάρος. Αυτή ήταν η μόνη αλλαγή που έκανε η ασθενής», τόνισε ο Dr. Sachmechi.

Αυτή είναι ακόμη μία έρευνα που έρχεται για να προσθέσει ερωτηματικά στην κατανάλωση των τεχνητών γλυκαντικών.
Σύμφωνα με μία άλλη έρευνα που δημοσιεύτηκε πριν λόγο καιρό στο περιοδικό «Nature», διαπιστώθηκε ότι πολλά από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα σε φαγητά και ποτά είδη γλυκαντικών ουσιών χωρίς θερμίδες, όπως η σακχαρίνη, η σουκραλόζη και η ασπαρτάμη, μπορεί να προκαλέσουν δυσανεξία στη γλυκόζη, μία κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε σακχαρώδη διαβήτη.
Οι ερευνητές από το Ισραήλ, που εκπόνησαν τη μελέτη, υποπτεύονται ότι οι επιδράσεις αυτές οφείλονται στην αλληλεπίδραση των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών με τα φυσιολογικά βακτήρια του εντέρου.
Τα τεχνητά γλυκαντικά δηλαδή, σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, μπορεί να αλλάξουν τον μεταβολισμό και να αυξήσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε μερικούς ανθρώπους με αποτέλεσμα να συμβάλουν αρνητικά στα προβλήματα, τα οποία αρχικά σχεδιάστηκαν για να αντιμετωπίζουν.

Ο χρόνος και οι επόμενες έρευνες θα δείξουν πού βρίσκεται η αλήθεια.

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου, Ενδοκρινολόγος – Διαβητολόγος, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε εδώ για τη σχέση του θυρεοειδή αδένα με το σακχαρώδη διαβήτη!

Kάντε εδώ like στη σελίδα μας στο Facebook για να ενημερώνεστε για ό, τι αφορά το θυρεοειδή αδένα!


sexy-frauenberufe-2-095608_L

Διάγνωση Χασιμότο και αντισώματα

H θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο, επίσης γνωστή ως χρόνιος αυτοάνοσος υποθυρεοειδισμός ή χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα, είναι η πιο κοινή αιτία του υποθυρεοειδισμού στις χώρες όπου υπάρχει επάρκεια ιωδίου.

Προκαλείται από αντισώματα που επιτίθενται στον θυρεοειδή και καταστρέφουν το θυρεοειδικό ιστό. Οι περισσότεροι ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto έχουν μετρήσιμα αντισώματα στο αίμα, με περίπου το 90% των ασθενών να έχουν θετικά αντισώματα κατά της θυρεοειδικής περοξειδάσης (TPO) και το 50% των ασθενών να έχουν θετικά αντισώματα έναντι της θυρεοσφαιρίνης (Tg). Διαβάστε περισσότερα για τα αντισώματα αυτά εδώ.
Μόνο περίπου το 5% των ασθενών με διάγνωση θυρεοειδίτιδας του Hashimoto, με βάση την κλινική και υπερηχογραφική εικόνα δεν έχουν μετρήσιμα αντισώματα κατά του θυρεοειδούς.

Η διάγνωση της θυρεοειδίτιδας Χασιμότο, όταν δεν υπάρχει αυξημένος τίτλος αντισωμάτων, δεν είναι εύκολη και αποτελεί πρόκληση για κάθε ενδοκρινολόγο!

Συνήθως ακολουθούνται τα ακόλουθα κριτήρια:
1) Ένας υπέρηχος που δείχνει ανομοιογένεια του παρεγχύματος του θυρεοειδούς, με τις χαρακτηριστικές υποηχογενείς αλλοιώσεις που βρίσκονται στη Χασιμότο.
2) Αυξημένα επίπεδα της TSH στο αίμα, συνήθως απαιτούνται δύο έλεγχοι, ώστε να επαληθευτεί το αποτέλεσμα!
3) Παρουσία αντισωμάτων κατά της ΤΡΟ ή της θυρεοσφαιρίνης σε δύο ελέγχους!

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν σε μεγάλο ευρωπαϊκό περιοδικό της Ενδοκρινολογίας, τα αποτελέσματα μίας μελέτης που πραγματοποιήθηκε για να σημειωθούν τυχόν διαφορές στην κλινική εικόνα μεταξύ των ασθενών με θυρεοειδίτιδα του Hashimoto με θετικά αντισώματα και εκείνων με θυρεοειδίτιδα του Hashimoto χωρίς αντισώματα.

Μεταξύ 2008 και 2011, 55 ασθενείς διαγνώστηκαν με θυρεοειδίτιδα Hashimoto χωρίς αντισώματα, 48 γυναίκες και 7 άνδρες.
Η ομάδα σύγκρισης περιελάμβανε 110 ασθενείς (12 άνδρες, 98 γυναίκες) με θυρεοειδίτιδα του Hashimoto και θετικά αντισώματα.

Ο κλινικός υποθυρεοειδισμός (αυξημένη TSH και χαμηλά επίπεδα Τ4) ήταν πιο συχνός σε ασθενείς με θετικά αντισώματα θυρεοειδούς κατά τη στιγμή της διάγνωσης, ενώ ο υποκλινικός υποθυρεοειδισμός (μεμονωμένη αύξηση της TSH) ήταν πιο συχνός σε ασθενείς με διάγνωση Χασιμότο και αρνητικά αντισώματα ενάντια στο θυρεοειδή.
Η TSH και ο όγκος του θυρεοειδούς αδένα υπερηχογραφικά ήταν επίσης υψηλότερα σε αυτούς τους ασθενείς.
Ένα οικογενειακό ιστορικό των παθήσεων του θυρεοειδούς ήταν πιο συχνό σε ασθενείς με υψηλό τίτλο αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων.

Με λίγα λόγια, οι ασθενείς χωρίς υψηλά αντισώματα αντιμετώπιζαν μία ηπιότερη μορφή του υποθυρεοειδισμού κατά τη στιγμή της διάγνωσης.
Αυτό θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει ένα προγενέστερο στάδιο της νόσου ή απλώς μια λιγότερο επιθετική μορφή της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto.
Αυτή η μελέτη δείχνει επίσης ότι η θεραπεία των ασθενών με υποκλινικό υποθυρεοειδισμό (υψηλή TSH και φυσιολογικές τιμές Τ3 και Τ4) και θετικά αντισώματα του θυρεοειδούς είναι σημαντική για την πρόληψη ανάπτυξης έκδηλου υποθυρεοειδισμού στην περίπτωση διάγνωσης θυρεοειδίτιδας Χασιμότο.

 

Άρθρο από την
Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου, ειδικό ενδοκρινολόγο – διαβητολόγο
www.endomed.gr

 

Πληροφορίες:
Serum negative autoimmune thyroiditis displays a milder clinical picture compared with classic Hashimoto’s thyroiditis. Eur J Endocrinol. 2014 Juli.

Διαβάστε περισσότερα για τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα εδώ!

 

 

 


Young woman thinking with question mark circulation around her h

Τι είναι η TSH;

Εναλλακτικά ονόματα για την TSH : θυρεοτροπίνη, θυρεοειδοτρόπος ορμόνη

Τι είναι η TSH;

Η TSH είναι η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς αδένα, η οποία παράγεται και απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος από την υπόφυση.
Ελέγχει την παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών, της θυροξίνης και της τριιωδοθυρονίνης από το θυρεοειδή αδένα, μέσω της σύνδεσης με συγκεκριμένους υποδοχείς που βρίσκονται στα κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα.
Η θυροξίνη (Τ4) και η τριιωδοθυρονίνη (Τ3) είναι απαραίτητες ορμόνες για τη διατήρηση του μεταβολικού ρυθμού του σώματος, τη λειτουργία της καρδιάς, τον έλεγχο των πεπτικών λειτουργιών, την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη συντήρηση των οστών.

Πώς ελέγχεται η έκκριση της TSH;

Η σύνδεση της TSH με τους υποδοχείς των θυρεοειδικών κυττάρων προκαλεί τα κύτταρα να παράγουν θυροξίνη και τριιωδοθυρονίνη και να τις απελευθερώσουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Αν τα επίπεδα της θυροξίνης (Τ4) και της τριιωδοθυρονίνης (Τ3) στο αίμα είναι πολύ υψηλά, αυτές οι ορμόνες έχουν τη δυνατότητα να ασκούν αρνητική επίδραση στην υπόφυση και να της «στέλνουν το μήνυμα» να σταματήσει την παραγωγή της TSH.
Μπορούν επίσης να επηρεάσουν και να ελαττώσουν με αντίστοιχο μηχανισμό την παραγωγή της θυρεοεκλυτικής ορμόνης , της TRH.
Αυτή η ορμόνη παράγεται από τον υποθάλαμο και διεγείρει επίσης την υπόφυση για να παράγει και να απελευθερώσει την TSH.

Τι σημαίνει μια αυξημένη TSH;

Μια απλή εξέταση αίματος μπορεί να μετρήσει την ποσότητα της TSH στην κυκλοφορία.
H υψηλή TSH συνήθως υποδεικνύει ότι ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει την απαραίτητη ποσότητα ορμονών (Τ3 και Τ4), δηλαδή ότι υπάρχει μια υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα που αποδίδεται με τον όρο υποθυρεοειδισμός.
Οι άνθρωποι με υπολειτουργία του θυρεοειδούς συχνά αισθάνονται κούραση, παρατηρούν μια αύξηση του σωματικού βάρους και μια δυσανεξία στο κρύο. O θυρεοειδής αδένας μπορεί να διογκωθεί και να σχηματιστεί βρογχοκήλη.
Περισσότερα για τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού διαβάστε εδώ.
Η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού έγκειται κυρίως στη λήψη των ορμονών του θυρεοειδούς με τη μορφή δισκίων με σκοπό την επαναφορά των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών στο φυσιολογικό. Αυτό επίσης θα φέρει και τη μείωση της TSH στην κυκλοφορία.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις έγκυες γυναίκες να κυμαίνονται τόσο η TSH όσο και οι θυρεοειδικές ορμόνες στα επιθυμητά επίπεδα ώστε να εξασφαλιστεί η υγιής ανάπτυξη των εμβρύων. Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) είναι μία από τις ορμόνες που προσδιορίζεται στα νεογέννητα.
Εξαιρετικά σπάνια υψηλή TSH παρατηρείται σε παρουσία αδενώματος της υπόφυσης.

Τι σημαίνει μια χαμηλή TSH;

Εάν η TSH στο αίμα είναι χαμηλή, είναι πολύ πιθανό ότι ο θυρεοειδής αδένας παράγει μεγάλα ποσά θυρεοειδικών ορμονών, δηλαδή ότι έχουν έναν υπερδραστήριο θυρεοειδή, κατάσταση που περιγράφεται με τον όρο υπερθυρεοειδισμός. Διαβάστε περισσότερα για τον υπερθυρεοειδισμό εδώ.
Αυτή η περίσσεια των θυρεοειδικών ορμονών προκαλεί μέσω της υπόφυσης την καταστολή παραγωγής της TSH, η οποία εμφανίζεται μειωμένη.
Οι άνθρωποι με έναν υπερδραστήριο θυρεοειδή έχουν τα αντίθετα συμπτώματα από ό, τι εκείνοι με υποθυρεοειδισμό, δηλαδή, χάνουν βάρος, παρουσιάζουν δυσανεξία στη ζέστη και μπορεί να αισθάνονται αίσθημα παλμών (φτερουγίσματα στο στήθος) ή άγχος.
Μπορεί επίσης να έχουν ένα ελαφρώς διογκωμένο θυρεοειδή αδένα.
Ανάλογα κλινικά συμπτώματα εμφανίζουν και άτομα με διαγνωσμένο υποθυρεοειδισμό που λαμβάνουν θυροξίνη, είτε σε δόση μεγαλύτερη από αυτή που πρέπει είτε μετά από αλλαγή της δοσολογίας. Περισσότερα για τις παρενέργειες της θυροξίνης διαβάστε εδώ.
Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού εξαρτάται από την αιτία του.
Σε σπάνιες περιπτώσεις χαμηλή TSH παρατηρείται επίσης σε κεντρικό υποθυρεοειδισμό, σε περίπτωση ανεπάρκειας της υπόφυσης λόγω υποπλασίας της υπόφυσης, ύπαρξης αδενώματος ή άλλου όγκου ή μετά από επεμβάσεις στην περιοχή της υπόφυσης.

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, Ενδοκρινολόγος, Θεσσαλονίκη

 

Περισσότερα θα βρείτε στο άρθρο μας:  Έχω υψηλή TSH!


visual

Υποξεία θυρεοειδίτιδα: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα (κοκκιωματώδης ή γιγαντοκυτταρική ή θυ­ρεοειδίτιδα De Quervain) είναι μια φλεγμονώδης πάθηση του θυρεοειδούς αδένα, πιθανότατα ιογενούς αιτιολογίας που εμφανίζεται συνήθως λίγες εβδομάδες μετά από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Αποτελεί το 5% των κλινικών θυρεοειδικών διαταραχών και αφορά κυρίως γυναίκες, οι οποίες προσβάλλονται έως και τρεις φορές συχνότερα από τους άνδρες, συχνότερα σε ηλικίες 30-50 ετών.

Πολλοί ιοί, όπως της παρωτίτιδας, ο ιός coxsackie, της γρίπης, αδενοϊοί και echo ιοί, έχουν ενοχοποιηθεί,  είτε λόγω ανεύρεσης του ιού σε κύτταρα βιοψίας, είτε λόγω της ανίχνευσης αυξημένων τίτλων αντισωμάτων έναντι στον ιό στη διάρκεια της λοίμωξης. Οι προσπάθειες όμως ανίχνευσης του ιού στους ασθενείς είναι συχνά ανεπιτυχείς και δεν επηρεάζουν τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας. Η ανίχνευση HLA-B35 σε αυξημέ­νη συχνότητα στις υποξείες θυρεοειδίτιδες μαρτυρά και κάποια γενετική προδιάθεση.

Τα συμπτώματα της υποξείας θυρεοειδίτιδας

Ο ασθενής με υποξεία θυρεοειδίτιδα εμφανί­ζει συνήθως πυρετό, κακουχία, εύκολη κόπωση, μυαλγίες και κυρίως άλγος στον τράχηλο άμφω ή και ετερόπλευρα, συχνά με αντανάκλαση του άλγους στην κάτω γνάθο και το σύστοιχο αυτί. Συνήθως δεν συνυπάρχει διόγκωση των λεμφαδένων, ενώ όχι σπάνια παρατηρείται και δυσκαταποσία.
Υπάρχει και η μεταναστευτική (έρπουσα) μορφή της υποξείας θυρεοειδίτιδας (creeping thyroi­ditis) κατά την οποία τα συμπτώματα μεταναστεύουν από τη μία περιοχή στην άλλη.

Στην υποξεία θυρεοειδίτιδα παρατηρούνται τρεις κλινικές φάσεις:

  •  Η υπερθυρεοειδική φάση στη διάρκεια της οποίας είναι οι τιμές των Τ3 και Τ4 υψηλές λόγω της μαζικής απελευθέρωσής τους στην κυκλοφορία, εξαιτίας της καταστροφής του θυρεοειδικού ιστού. Η TSH και η πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου 131Ι είναι χαμηλές. Εκδηλώνεται με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, όπως φλεβοκομβική ταχυ­καρδία, εφίδρωση, λεπτό τρόμο και ενδεχομένως απώλεια βάρους. Δεν υπάρχει οφθαλμοπάθεια.
  • Μια παροδική ευθυρεοειδική φάση και στη συνέχεια μια
  • Yποθυρεοειδική φάση με αύξηση της TSH, μείωση των επιπέδων των Τ3 και Τ4,  μειωμένη πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου 131Ι και ανώδυνο θυρεοειδή.

Τελικά, όταν αποκαθίσταται η φυσιολογική σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών, επιστρέφουν τα φυσιολογικά επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών και της TSH. Κάθε φάση, τυπικά, διαρκεί περίπου 4-6 εβδομάδες.

Πώς γίνεται η διάγνωση της υποξείας θυρεοειδίτιδας;

Στην κλινική εξέταση, ο αδένας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος, ώστε ο ασθενής να αντιδρά στην ψηλάφησή του.
Από τα εργαστηριακά αυρήματα, η ταχύτητα καθίζησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (ΤΚΕ) είναι υψηλή, συνήθως τριψήφια, στοιχείο που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διάγνωσης.
Μπορεί να συ­νυπάρχει ήπια λευκοκυττάρωση και ήπια αναιμία, αλλά όχι απαραίτητα και τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα είναι συνήθως αρνητικά, γεγονός που βοηθάει στη διαφοροδιάγνωση αυτής από τις άλλες θυρεοειδίτιδες.
Στην αρχική φάση μπορεί να εμφανιστούν αυξημένες και οι τρανσαμινάσες, που επιστρέφουν όμως στα φυσιολογικά επίπεδα αργότερα.

Κατά τη διάρκεια της υπερθυρεοειδικής ή της ευθυρεοειδικής φάσης η πρόσληψη του ραδιενεργού ιωδίου (131I) είναι χα­ρακτηριστικά χαμηλή σε αντίθεση με τη νόσο Graves και αποτελεί εύρημα δια­γνωστικής σημασίας σε υπερθυρεοειδικό ασθενή. Υπερηχογραφικά ο θυρεοειδής αδένας εμφανίζεται υπόηχος, με φτωχή αγγείωση.

Η διαφορική διάγνωση της υποξείας θυρεοει­δίτιδας περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  • Οξεία πυώδη θυρεοειδίτιδα
  • Νόσο του Graves με επώδυνη βρογχοκήλη
  • Θυρεοειδίτιδα Hashimoto με επώδυνη βρογχο­κήλη
  • Αιμορραγία σε όζο του θυρεοειδούς
  • Καρκίνωμα του θυρεοειδούς αδένα
  • Φαρυγγίτιδα
  • Οισοφαγίτιδα
  • Μέση ωτίτιδα
  • Οδοντικό απόστημα
  • Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης
  • «Έμφραγμα» θυρεοειδικού αδενώματος

Θεραπεία και πορεία της υποξείας θυρεοειδίτιδας

Η θεραπεία στοχεύει στην ανακούφιση από τον πόνο και τη βελτίωση των συμπτωμάτων της θυρεοτοξίκωσης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αρκεί μόνο η συμπτωματική αγωγή, με ασπιρίνη και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη.
Σε σοβαρές καταστάσεις και όπως και σε περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην αγωγή με τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη μετά από 2-3 μέρες θεραπείας, χορηγούνται κορτικοστεροειδή, όπως πρεδνιζολόνη.
Με την κορτιζόνη παρατηρείται αμέσως θεαματική βελτίωση όλων των συμπτωμάτων και η χορή­γησή της στην υποξεία θυ­ρεοειδίτιδα έχει και διαγνωστική σημασία.
Η πρώιμη α­πόσυρση των κορτικοειδών ενδέχεται να οδηγή­σει σε υποτροπή της νόσου. Οι υποτροπές είναι συχνές στην υποξεία θυρεοειδίτιδα. Η υποτροπή μπορεί να συμβεί όταν «πέφτουν» οι FT4 και T3 και «ανεβαίνει» η TSH, όταν ο αδένας αρχίζει να ανακύπτει, γι αυτό και είναι σημαντική σε αυτή τη φάση η αγωγή με θυροξίνη.
Η δυσφορία στην περιοχή του τραχήλου ενδέχεται να παραμείνει για πολλούς μήνες.

Για τον έλεγχο των συμπτωμάτων της θυρεοτοξίκωσης χορηγούνται β- αποκλειστές. Τα αντιθυρεοειδικά- θυρεοστατικά φάρμακα δεν έχουν θέση γιατί ο υπερθυρεοει­δισμός οφείλεται στην καταστροφή των θυλακιωδών κυττάρων και την απελευθέρωση των θυρεοειδικών ορμονών. 

Στη φάση του υποθυρεοειδισμού χορηγείται θεραπεία υποκατάστασης με θυροξίνη σε χαμηλή δόση ώστε να επιτραπεί η αποκατάσταση της θυρεοειδικής λειτουργίας στο φυσιολογικό και σε αυτό το σημείο η θεραπεία διακόπτεται.

Στα 90-95% των περιπτώσεων της θυρεοειδίτιδας του de Quervain υπάρχει πλήρης αποκατάσταση, κλινική, εργαστηριακή και παθολογανατομική και μόνο στο 5-10% παραμένει μόνιμος υποθυρεοειδισμός που χρειάζεται θεραπεία υποκατάστασης με θυροξίνη, ιδιαίτερα στους ασθενείς με συμπίπτουσα θυρεοειδική αυτοανοσία, δηλαδή με αυξημένο τίτλο αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων.

Γιαζιτζόγλου Ευαγγελία MD, ειδικός ενδοκρινολόγος
www.endomed.gr