blood-test

Εξετάσεις για το θυρεοειδή: πότε πρέπει να γίνονται;

Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα ακούμε ότι κάποιος γύρω μας πάσχει από νόσο του θυρεοειδούς. Πότε όμως πρέπει να γίνεται έλεγχος τις λειτουργίας του θυρεοειδούς με τις κατάλληλες εξετάσεις; Ποιες είναι ενδείξεις; Καλό είναι να τις γνωρίζουμε ώστε να γίνεται όσο το δυνατό γρηγορότερα η διάγνωση των παθήσεων του θυρεοειδή.
Μια έγκαιρη διάγνωση μπορεί να προσφέρει μια καλύτερη ποιότητα ζωής!

Εξετάσεις για το θυρεοειδή πρέπει σίγουρα να γίνονται όταν παρατηρούνται στην καθημερινότητα σημεία και συμπτώματα μιας υπολειτουργίας ή υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς, δηλαδή ενός υποθυρεοειδισμού ή ενός υπερθυρεοειδισμού αντίστοιχα.

Οπωσδήποτε η λειτουργία του θυρεοειδούς πρέπει να ελέγχεται ακόμη σε περίπτωση:

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες έλεγχος του θυρεοειδούς πρέπει να εκτελείται επίσης:

  • Σε όλα τα νεογνά για τον αποκλεισμό συγγενούς υποθυρεοειδισμού
  • Σε όλους τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (τύπου 1 και 2) κατά τη στιγμή της διάγνωσης
  • Στις γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 πριν από τη σύλληψη, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τρεις μήνες μετά τον τοκετό

Ακόμη υποστηρίζεται η τακτική παρακολούθηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς στις παρακάτω ομάδες και περιπτώσεις:

  • Στις γυναίκες με ιστορικό θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό σε ετήσια βάση, κατά τη διάρκεια της κύησης και μετά τον τοκετό σε μελλοντικές εγκυμοσύνες.
  • Σε περίπτωση σχετικού οικογενειακού ιστορικού, δηλαδή όταν κάποιο μέλος της οικογένειας πάσχει από νόσο του θυρεοειδούς.
  • Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
  • Σε άτομα με σύνδρομο Down και σύνδρομο Turner σε ετήσια βάση.
  • Σε ασθενείς που λαμβάνουν με το αντιαρρυθμικό φάρμακο αμιοδαρόνη (πριν τη θεραπεία, κατά τη διάρκεια κάθε έξι μήνες και μετά τη λήξη της θεραπείας για ένα χρόνο) ή με το αντιψυχωσικό φάρμακο λιθίο (πριν τη θεραπεία και λάθε έξι μήνες κατά τη διάρκεια της θεραπείας).
  • Μετά την ακτινοβόληση του λαιμού στα πλαίσια ακτινοθεραπείας, σε ετήσια βάση.
  • Μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή μετά από θυρεοειδεκτομή (τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες μετά τη θεραπεία, ανά τρίμηνο για το πρώτο έτος και στη συνέχεια σε ετήσια βάση).
  • Σε ασθενείς που λαμβάνουν θυροξίνη, μετά από κάθε αλλαγή της δόσης της θυροξίνης συστήνεται εργαστηριακός έλεγχος σε 6 με 8 εβδομάδες για αξιολόγηση του αποτελέσματος όπως και έλεγχος τουλάχιστον σε ετήσια βάση αφού σταθεροποιηθεί το κλινικό αποτέλεσμα.
  • Κατά τη λήψη αντιθυρεοειδικής φαρμακευτικής αγωγής, όπως σε περίπτωση υπερθυρεοειδισμού (π.χ. σε νόσο του Graves) απαιτούνται συχνοί έλεγχοι, κάθε τέσσερις έως δώδεκα εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί η δόση του φαρμάκου.

Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ξανά τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού και του υπερθυρεοειδισμού, τα οποία θα μας οδηγήσουν στον ενδοκρινολόγο για εξετάσεις του θυρεοειδούς!

Συμπτώματα υποθυρεοειδισμού:

Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού:

 

  • Νευρικότητα, ευερεθιστότητα, αίσθημα κόπωσης
  • Αυξημένη εφίδρωση
  • Ταχυκαρδία, τρέμουλο χεριών
  • Άγχος, αϋπνίες
  • Λέπτυνση του δέρματος
  • Εύθραυστα, λιπαρά μαλλιά
  • Αδυναμία μυών, ειδικά στα μπράτσα και τους μηρούς
  • Υπερκινητικότητα του εντέρου, διάρροιες
  • Aπώλεια βάρους
  • Διαταραχές εμμήνου ρύσης, υπογονιμότητα

Οι εξετάσεις περιλαμβάνουν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τη θυρεοειδοτρόπο ορμόνη TSH, τις ελεύθερες τιμές των θυρεοειδικών ορμονών (fT3, fT4) και ανάλογα με την περίπτωση ενδέχεται να ακολουθεί και ο προσδιορισμός των αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων (TPOAb, TgAb, TRAb).
Η καλσιτονίνη και η θυρεοσφαιρίνη (Tg) προσδιορίζονται συνήθως όταν υπάρχουν όζοι στο θυρεοειδικό παρέγχυμα. Γι αυτό το λόγο είναι απαραίτητο μία εξέταση αίματος για τον έλεγχο της λειτουργίας του θυρεοειδούς να συνοδεύεται και από ένα υπερηχογράφημα του αδένα από την ενδοκρινολόγο σας.

 

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, ειδικός ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος
www.endomed.gr

 

 


Studio shot of blood sample

Τι πρέπει να προσέξω πριν από την εξέταση αίματος;

Η εξέταση αίματος είναι από τις βασικότερες εξετάσεις που πρέπει να κάνει ένα άτομο με αυτοάνοσο νόσημα του θυρεοειδούς αδένα.

Η τακτική αιματολογική εξέταση των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών FT3, FT4, της TSH όπως επίσης και ο υπέρηχος θα συμβάλουν στην ιδανική ρύθμιση του ασθενούς και στην εξάλειψη όσο το δυνατόν περισσότερων συμπτωμάτων.

Εγείρονται ωστόσο συχνά οι ερωτήσεις: «Θα πρέπει να λαμβάνει ο ασθενής πριν από την εξέταση αίματος το χάπι για τον θυρεοειδή; Θα πρέπει να δώσει αίμα νηστικός;»

Για να λάβουμε απάντηση σε αυτές τις δυο ερωτήσεις θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν λαμβάνουμε το χάπι για τον θυρεοειδή και αντίστοιχα όταν καταναλώνουμε τροφή πριν από την εξέταση αίματος.

 

Γιατί δεν πρέπει να λάβω φάρμακο πριν από την εξέταση αίματος;

Όταν ο ασθενής λαμβάνει τις πρωινές ώρες την θυροξίνηthyroxine(χάπι του θυρεοειδούς) η δραστική ουσία διοχετεύεται μέσα από το πεπτικό σύστημα άμεσα στην κυκλοφορία του αίματος. Το αίμα μεταφέρει αυτή την ουσία στα ανάλογα μέρη του σώματος όπου αυτή είναι απαραίτητη. Όταν φτάσει πια στα ανάλογα σημεία όπου η ουσία αυτή χρειάζεται, αποθηκεύεται ανάλογα στις «αποθήκες» του σώματος και ουσιαστικά «καταλαγιάζει». Αυτό το χρονικό διάστημα μπορεί να κρατήσει κατά μέσο όρο περίπου 9 ώρες.

Ας χρησιμοποιήσουμε ένα απλό παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι γεμίζουμε μια μπανιέρα με νερό και προσθέτουμε άφθονα άλατα μπάνιου σε κόκκινο χρώμα. Όταν το νερό είναι ήρεμο και προσθέτουμε τα άλατα αυτά κατακάθονται στον πάτο της μπανιέρας. Αν εκείνη τη στιγμή λαμβάναμε μια ποσότητα νερού από την μια μεριά της μπανιέρας και από το κέντρο της, το πιθανότερο είναι ότι η περιεκτικότητα σε άλατα μπάνιου θα διέφερε πολύ.

Αν όμως ανακατέψουμε το νερό, τα άλατα θα μοιραστούν σε όλη την ποσότητα του νερού.

Το δείγμα που θα λάβουμε θα περιέχει προφανώς όμοια ποσότητα αλάτων σε όλες τις μεριές της μπανιέρας.badewasser

Με όμοιο τρόπο λοιπόν, τα φάρμακα που λαμβάνουμε τις πρωινές ώρες ανεβάζουν, στο διάστημα των επόμενων 1-4 ωρών τα επίπεδα των ορμονών. Ιδιαίτερα της Τ4. Μετά από περίπου 9 ώρες οι τιμές αυτές επανέρχονται στα επίπεδα πριν από την λήψη του φαρμάκου.

Έτσι, προτείνεται να γίνεται η λήψη αίματος μετά από 12 ή και 24 ώρες μετά από την τελευταία λήψη του φαρμάκου.*

 

Γιατί πρέπει να είμαι νηστικός πριν από την αιμοληψία;

Παράλληλα στην αιμοληψία για τον έλεγχο των θυρεοειδικών ορμονών συχνά γίνονται και γενικές αιματολογικές εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν τα επίπεδα του σακχάρου, της χοληστερίνης, τα τριγλυκερίδια και τον μεταβολισμό. blutuntersuchung

Λαμβάνοντας τροφή πριν από την εξέταση αίματος το σώμα διοχετεύει την τροφή μέσα από το πεπτικό σύστημα στην κυκλοφορία του αίματος. Κατά επέκταση αυξάνονται όλα τα επίπεδα των τιμών και μπορεί να επηρεαστεί το αποτέλεσμα των αιματολογικών εξετάσεων.

Προτείνεται λοιπόν να είναι ο ασθενής νηστικός για τουλάχιστόν 8 – 12 ώρες πριν από την αιμοληψία.

 

Να πάρω συμπληρώματα διατροφής πριν από την αιμοληψία;

Τα άτομα που πάσχουν από μια χρόνια αυτοάνοση νόσο συχνά, καθώς το σώμα δεν απορροφά επαρκή ποσότητα θρεπτικών ουσιών από το βεβαρημένο πεπτικό σύστημα, εμφανίζουν ελλείψεις σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα.

Μετά από αιματολογικές εξετάσεις τα άτομα αυτά λαμβάνουν NEMσυμπληρώματα διατροφής όπως π.χ. Βιταμίνες του συμπλέγματος Β, Βιταμίνη D, Σίδηρο, Μαγνήσιο, Σελήνιο, Ψευδάργυρο κ.ά.

Καλό είναι αυτά τα συμπληρώματα να μη λαμβάνονται για 7-10 μέρες πριν από τον επανέλεγχο και την εκ νέου αιμοληψία, για να φανεί στα αποτελέσματα το απόθεμα που έχει τη συγκεκριμένη στιγμή το σώμα.

 

 

 

 

 

*Αυτό ισχύει και στην περίπτωση όπου η αιμοληψία γίνεται σε απογευματινή ή βραδινή ώρα.

 

mikroskop

 

Α.Α.

 

Κάποιες πληροφορίες απο: sd-bv.de, ht-mb.de, kit-online.org, sd-krebs.de sd-autoimmun.de