χασιτοξίκωση θυρεοειδίτιδα χασιμότο

Χασιτοξίκωση: όταν ο θυρεοειδής έχει δύο πρόσωπα…

H χασιτοξίκωση (hashitoxicosis) είναι μια αυτοάνοση διαταραχή του θυρεοειδούς στην οποία μπορεί να συμβαίνουν μεταβολές των θυρεοειδικών ορμονών τόσο προς την κατεύθυνση του υποθυρεοειδισμού όσο και προς αυτήν του υπερθυρεοειδισμού σχεδόν ταυτόχρονα ή να παρατηρούνται αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα και σε αυτό ακριβώς οτο γεγονός μπορεί να οφείλονται τα όποια «φυσιολογικά» αποτελέσματα στο βιοχημικό έλεγχο του θυρεοειδούς.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, ειδικά στις ΗΠΑ, ο όρος «hashitoxicosis» χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια περίπτωση αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς, στην οποία υπάρχει ουσιαστικά επικάλυψη της νόσου του Graves και της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto, ωστόσο η χασιτοξίκωση είναι πιο πιθανό να παρουσιαστεί στα πρώιμα στάδια του αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού:

Καθώς τα κύτταρα του θυρεοειδούς καταστρέφονται από τα αυτοαντισώματα, οι θυρεοειδικές ορμόνες που είναι αποθηκευμένες σε αυτά απελευθερώνονται μαζικά, προκαλώντας υποτροπιάζοντα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού.

Τα σημαντικότερα κλινικά συμπτώματα στις φάσεις αυτές μπορεί να είναι η απώλεια βάρους (συχνά συνοδεύεται από αυξημένη όρεξη), το άγχος, η δυσανεξία στη ζέστη, η κόπωση, η τριχόπτωση, η γενική αδυναμία, η υπερκινητικότητα, η ευερεθιστότητα, το αίσθημα απάθειας, η κατάθλιψη, η πολυουρία, η πολυδιψία και η αυξημένη εφίδρωση.
Επιπρόσθετα, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν αίσθημα παλμών και καρδιακές αρρυθμίες, δύσπνοια, απώλεια της λίμπιντο, ναυτία, έμετο και διάρροιες.
Τα συμπτώματα αυτά, όταν η κύρια διαταραχή είναι η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο, μπορεί να εναλλάσσονται με τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού και της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, που μπορείτε να βρείτε εδώ.


Στο ορό των ασθενών με χασιτοξίκωση μπορεί εκτός από τα αντισώματα κατά της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (αντι – ΤPO) να εντοπίζονται και αντισώματα κατά του υποδοχέα της TSH  (TSI ή TSHR – Αb).

Τα αντισώματα κατά του υποδοχέα της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH), ονομάζονται επίσης «ανοσοσφαιρίνες διεγέρσεως του θυρεοειδούς», είναι αυτοαντισώματα που μπορεί να είναι διεγερτικά, ανασταλτικά ή δεσμευτικά.

Τα διεγερτικά αντισώματα του υποδοχέα της θυρεοτροπίνης διεγείρουν την παραγωγή κυκλικής μονοφωσφορικής αδενοσίνης, η οποία με τη σειρά της προκαλεί την απελευθέρωση θυροξίνης (Τ4) και τριιωδοθυρονίνης (Τ3), με επακόλουθο την εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού.

Τα ανασταλτικά αντισώματα του υποδοχέα της TSH αποτρέπουν τη θυρεοειδοτρόπο ορμόνη (TSH) από τη σύνδεση με τον υποδοχέα της, με αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων υποθυρεοειδισμού.
Τα δεσμευτικά αντισώματα του υποδοχέα της TSH συνδέονται με ή κοντά στον υποδοχέα της TSH στα κύτταρα του θυρεοειδούς, παρεμβαίνοντας έτσι στη δράση της TSH στη θέση του υποδοχέα της.

Έτσι, τα αντισώματα κατά υποδοχέων της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης μπορεί να υπάρχουν σε διάφορους τύπους αυτοάνοσων νοσημάτων του θυρεοειδούς.
Το κυρίαρχο είδος των αντισωμάτων βοηθάει στη διαφορική διάγνωση και την αναγνώριση του είδους της νόσου που υπάρχει.

Στις περισσότερες περιπτώσεις χασιτοξίκωσης, εντοπίζονται στο ορό των ασθενών τόσο δεσμευτικά όσο και διεγερτικά αντισώματα κατά του υποδοχέα της TSH, προκαλώντας τις παροδικές και εναλλασσόμενες περιόδους υποθυρεοειδισμού και υπερθυρεοειδισμού.


Σε οποιοδήποτε άτομο με γενετική προδιάθεση να αναπτύξει αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς μπορεί να αναπτυχθεί Χασιτοξίκωση. Δεν είναι ασυνήθιστο για τα άτομα αυτά να βρεθούν να πάσχουν από τη νόσο του Graves, θυρεοειδίτιδα Hashimoto, από πρωτογενές μυξοίδημα και χασιτοξίκωση σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ζωής τους.
Ανάλογα με τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα που είναι παρόντα και υπερισχύουν σε κάθε χρονική στιγμή, μπορεί να εκδηλωθεί οποιαδήποτε από τις παραπάνω θυρεοειδικές διαταραχές.
Γι αυτό το λόγο η διάγνωση της χασιτοξίκωσης μπορεί να είναι περίπλοκη.
Ωστόσο, ο υπέρηχος του θυρεοειδούς μπορεί να αποδειχθεί επίσης χρήσιμο εργαλείο στη διαφορική διάγνωση μεταξύ της «Hashitoxicosis» και της νόσου του Graves και η διαφορική διάγνωση βασίζεται κυρίως στο βαθμό της αγγείωσης του θυρεοειδικού παρεγχύματος.
H θεραπεία, σε περίπτωση διάγνωσης της χασιτοξίκωσης, είναι κυρίως συμπτωματική και κατευθύνεται από ειδικό ενδοκρινολόγο.

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD
Ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος
www.endomed.gr

Antikörper und Viren

Αντιθυρεοειδικά αντισώματα έναντι της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (αντι -TPO)

Tα αντισώματα αντι- TPO είναι αντισώματα εναντίον ενός συγκεκριμένου ενζύμου του θυρεοειδούς αδένα. Τα ένζυμα είναι μόρια υπεύθυνα για την κατάλυση χημικών διεργασιών στο σώμα.
Τα αντισώματα αντι – ΤΡΟ ή αλλιώς αντιμικροσωμιακά αντισώματα ή αντισώματα κατά της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης ή ΜΑΚ αναπτύσσονται και κατευθύνονται συγκεκριμένα κατά του ενζύμου θυρεοειδική υπεροξειδάση.
Η υπεροξειδάση του θυρεοειδούς είναι ένα ένζυμο που παίζει σημαντικό ρόλο στη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδούς και εντοπίζεται στην κυτταρική μεμβράνη του κυττάρου του θυρεοειδούς.

Τα αντισώματα κατά θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (αντι- ΤΡΟ) είναι ανιχνεύσιμα περίπου στο 90% των ασθενών με χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (θυρεοειδίτιδα του Hashimoto) και πάνω από το 70% των ασθενών με ενεργό νόσο του Graves, δηλαδή αυτοάνοσο υπερθυρεοειδισμό.
Ωστόσο, περίπου στο 30% των ατόμων, ο τίτλος των αντισωμάτων είναι μόνο οριακά ή ελαφρώς αυξημένος.
Επιπλέον, δεδομένου ότι περίπου 20 τοις εκατό των ασθενών με μη αυτοάνοσες διαταραχές του θυρεοειδούς (π.χ. οζώδη βρογχοκήλη, καρκίνο του θυρεοειδούς ή αυτονομία του θυρεοειδούς) εμφανίζουν επίσης ελαφρώς αυξημένα επίπεδα αντι – ΤΡΟ αντισωμάτων, η ειδικότητα είναι περιορισμένη:
ο εντοπισμός θυρεοειδικών αντισωμάτων υπεροξειδάσης (ΤΡΟ) σε χαμηλούς τίτλους δεν είναι απαραίτητα ενδεικτικός της ύπαρξης μίας αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας.

Χαμηλοί τίτλοι αντι – ΤΡΟ αντισωμάτων ανιχνεύονται περίπου στο 10 έως 20% του γενικού πληθυσμού, όπως σε γυναίκες ηλικίας 18-24 ετών σε ποσοστό 15% και σε γυναίκες ηλικίας 55-64 ετών σε ποσοστό 24%.

Σαφώς θετικά ΤΡΟ αντισώματα υψηλότερα από 200 U / ml είναι ενδεικτικά για την ύπαρξη της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας του Χασιμότο.
Οι «φυσιολογικές» τιμές των αντισωμάτων μπορεί είναι διαφορετικές ανάλογα με το εργαστήριο και τη μέθοδο ανίχνευσης που χρησιμοποιείται.

Αν μετά από τα αντίστοιχα εργαστηριακά και υπερηχογραφικά ευρήματα τεθεί η υπόνοια για την ύπαρξη της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto συχνά ακολουθεί ο προσδιορισμός των αντισωμάτων κατά της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση.
Σε περιπτώσεις που δεν είναι τόσο σαφείς ένας αυξημένος τίτλος αντισωμάτων αντι -ΤΡΟ μπορεί επίσης να συμβάλει στην διάγνωση.

Σε ασθενείς με υποψία νόσου του Graves, στους οποίους δεν ανιχνεύονται αυξημένα αντισώματα κατά του υποδοχέα της TSH (TSH-R-Ab), ένας αυξημένος τίτλος αντισωμάτων κατά της υπεροξειδάσης αποτελεί σημαντική ένδειξη της αιτίας του υπερθυρεοειδισμού.

Σε ασθενείς με αυξημένους τίτλους αντισωμάτων κατά της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης, αλλά προς το παρόν φυσιολογικό μεταβολισμό του θυρεοειδούς αδένα (ευθυρεοειδισμός, μη αυξημένη TSH) συνιστάται να προσδιορίζεται η τιμή της TSH σε ετήσια βάση, καθώς αντιμετωπίζουν πιθανότητα 5% ετησίως για την ανάπτυξη υποθυρεοειδισμού.
Λόγω της ιδιαίτερης σημασίας των ορμονών του θυρεοειδούς για την ανάπτυξη του εμβρύου, στις έγκυες γυναίκες με αυξημένα αντι-ΤΡΟ θα πρέπει να προσδιορίζεται τουλάχιστον μία φορά σε κάθε τρίμηνο της εγκυμοσύνης η τιμή της TSH.
Οι γυναίκες με αυτά τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό.

Η συνύπαρξη δύο ή περισσότερων αυτοάνοσων νοσημάτων στον ίδιο ασθενή δεν παρατηρείται σπάνια.
Ένα 50% των ασθενών με γνωστά αυτοάνοσα νοσήματα (ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjögren, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο) έχουν θετικά anti-TPO.
Επίσης σε ασθενείς με νόσο Addison, ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη (τύπου 1) και κακοήθη αναιμία ανευρίσκονται συχνά anti-TPO αντισώματα.
Διαβάστε για τη συσχέτιση τ
ης θυρεοειδίτιδας Χασιμότο με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 εδώ.
Η συνύπαρξη περισσότερων από ένα αυτοάνοσων νοσημάτων στο ίδιο άτομο και συγκεκριμένα της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας Χασιμότο με μία άλλη αυτοάνοση νόσο ενδεχομένως να είναι ένας από τους λόγους της παραμονής αυξημένου τίτλου αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων ακόμη και μετά από μία θυρεοειδεκτομή.

Eυαγγελία Γιαζιτζόγλου MD
Eνδοκρινολόγος – Διαβητολόγος

www.endomed.gr

 

Περισσότερες πληροφορίες για τα αντισώματα στη Χασιμότο θα βρείτε στα άρθρα μας:
Διάγνωση Χασιμότο και αντισώματα
Αντισώματα στη Χασιμότο:μια πρώτη γνωριμία


grave’s-disease-pictures

Εξόφθαλμος και θυρεοειδής: αίτια και θεραπεία

Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια είναι μια αυτοάνοση πάθηση που επηρεάζει τα μάτια, προκαλώντας οίδημα, φλεγμονή και μερικές φορές προβλήματα όρασης.

Εναλλακτικές ονομασίες για τη θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια: Οφθαλμοπάθεια Graves,  οφθαλμοπάθεια σχετιζόμενη με θυροειδή, εξόφθαλμος

  • Τι είναι η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια;

Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια είναι μια αυτοάνοση πάθηση που προσβάλλει τους οφθαλμούς και σχετίζεται με τη νόσο του Graves. Η νόσος του Graves είναι μια αυτοάνοση πάθηση του θυρεοειδούς, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος παράγει αυτοαντισώματα που ενεργοποιούν τους υποδοχείς του θυρεοειδούς αδένα με αποτέλεσμα εκείνος να παράγει μεγάλη ποσότητα ορμονών του θυρεοειδούς (υπερθυρεοειδισμός).

Αυτή η ανοσολογική αντίδραση κατά του θυρεοειδούς αδένα μπορεί μερικές φορές να επηρεάσει επίσης τα μάτια.

  • Τι προκαλεί τη θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια;

Αιτία για τη θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια πιστεύεται ότι είναι τα ίδια τα αντισώματα που ευθύνονται για την εμφάνιση υπερθυρεοειδισμοού, τα οποία στρέφονται και ενάντια στους οφθαλμικούς ιστούς λόγω της ύπαρξης κοινών αντιγονικών επιτόπων.
Τα μάτια φαίνονται μάτια υγρά, πρησμένα και κόκκινα.
Η αντίδραση αυτή εντοπίζεται σε διαφορετικά τμήματα των ματιών, συμπεριλαμβανομένων των μυών και του λίπους πίσω από τα μάτια.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα μάτια να εξέχουν προς τα έξω, δίνοντας την εντύπωση ενός έντονου, τρομαγμένου βλέμματος. Παρόμοια φλεγμονή των μυών που κινούν το μάτι μπορεί να οδηγήσει σε ακαψία των μυών. Ως αποτέλεσμα, τα μάτια δεν κινούνται μαζί και αυτό προκαλεί διπλωπία ή στραβισμό.

  • Ποια είναι τα σημάδια και τα συμπτώματα της νόσου της θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας;

Τα πρώιμα συμπτώματα της θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας είναι ο κνησμός (φαγούρα), τα υγρά ή ξηρά μάτια και το αίσθημα της ύπαρξης «ξένου σώματος» στα μάτια.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να παρατηρήσουν οίδημα (πρήξιμο) γύρω από τα βλέφαρα και μερικές φορές το μπροστινό μέρος του ματιού να φαίνεται πρησμένο.
Τα βλέφαρα μπορεί να είναι άνισα σε μέγεθος και μπορεί να φαίνεται ότι «κάθονται» πιο πίσω από τα μάτια -φαινόμενο γνωστό ως σύμπτυξη των βλεφάρων. Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν προεξέχοντα μάτια, δηλαδή εξόφθαλμο και σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, διπλωπία.

Σπάνια, οι ασθενείς μπορεί να μην είναι σε θέση να κλείσουν εντελώς τα μάτια τους λόγω της προεξοχής του βολβού του ματιού. Αυτό εκθέτει τον κερατοειδή χιτώνα (μεμβράνη που καλύπτει το βολβό του ματιού) σε ζημίες, προκαλώντας μειωμένη όραση. Μερικές φορές η διόγκωση στο πίσω μέρος των ματιών μπορεί να επηρεάσει το νεύρο πίσω από το μάτι (οπτικό νεύρο) προκαλώντας πόνο, μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων και μειωμένη όραση η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες περιπτώσεις σε τύφλωση.

Πόσο συχνή είναι η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια;

Περίπου ένας στους τέσσερις ασθενείς με νόσο του Graves θα αναπτύξει θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια. Αυτό δε συμβαίνει με τις άλλες αιτίες του υπερθυρεοειδισμού.

Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια είναι σχεδόν πέντε φορές πιο συχνή στις γυναίκες από τους άνδρες. Ωστόσο, η νόσος είναι συχνά πιο σοβαρή σε άνδρες. Στο 90% των ανθρώπων σχετίζεται με έναν υπερδραστήριο αδένα.
Στο 5% των περιπτώσεων μόνο συνδέεται η θυρρεοειδική οφθαλμοπάθεια με υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και μόλις το 5% των ανθρώπων που την εμφανίζουν δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το θυρεοειδή.
Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια είναι επτά φορές πιο πιθανό να συμβεί σε καπνιστές.

Είναι η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια κληρονομική;

Όχι, η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια δεν είναι κληρονομική.
Ωστόσο, οι αυτοάνοσες νόσοι τείνουν να εμφανίζονται συχνότερα σε οικογένειες και είναι πιθανό ένας ασθενής με θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια να έχει και κάποια άλλη αυτοάνοση ασθένεια.

Πώς γίνεται η διάγνωση της θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας;

Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια συχνά διαγιγνώσκεται ταυτόχρονα με τη νόσο του Graves.
Τα σημάδια και τα συμπτώματα που περιγράφονται παραπάνω, όπως τα κόκκινα, πρησμένα μάτια θα κάνουν το γιατρό να υποπτευθεί τη θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια.
Με μια απλή εξέταση θα εξεταστούν τα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς (Τ4 και Τ3, θυροξίνη και τριιωδοθυρονίνη) και η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) στο αίμα.
Στη νόσο του Graves, τα επίπεδα της θυροξίνης και / ή της τριιωδοθυρονίνης συνήθως είναι  αυξημένα με μη ανιχνεύσιμα επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης.
Εξετάσεις αίματος θα πρέπει να πραγματοποιούνται και για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά του θυρεοειδούς (TSI ή TRAb), η οποία θα αποδείξει την αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς.

Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν είναι σαφή (για παράδειγμα, εάν μόνο το ένα μάτι επηρεάζεται), μια αξονική τομογραφία (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI) των οφθαλμικών μυών, μπορεί να χρησιμοποιηθoύν για να ανιχνεύσουν τυχόν διόγκωση των ιστών πίσω από τον οφθαλμό.

Πώς αντιμετωπίζεται η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια;

Είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται η σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς.
Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το αν ο θυρεοειδής αδένας είναι υπερδραστήριος (πλειοψηφία των περιπτώσεων) ή υπολειτουργεί. Ο υπερθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται με αντιθυρεοειδικά δισκία, συνήθως καρβιμαζόλη ή προπυλοθειουρακίλη.
Στην περίπτωση ενός υπολειτουργικού αδένα, πρέπει να γίνεται αντικατάσταση των θυρεοειδικών ορμονών με χορήγηση θυροξίνης.

Το κάπνισμα είναι ο μεγαλύτερος εξωτερικός παράγοντας που είναι γνωστό ότι μπορεί να επιδεινώσει τη νόσο και είναι σημαντικό για τους πληγέντες να σταματήσουν το κάπνισμα αμέσως.

Σε επιδείνωση της όρασης ή των συμπτωμάτων φάρμακα όπως τα στεροειδή (κορτιζόνη)  χρησιμοποιούνται για να μειωθεί το οίδημα των ιστών.
Χρησιμοποιούνται συνήθως σε υψηλή δόση στην αρχή και η θεραπεία συνεχίζεται με μικρότερες δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η ακτινοθεραπεία για στους ιστούς πίσω από τα μάτια μπορεί να είναι επίσης αποτελεσματική.
Σημαντικό είναι να συνεχιστούν αυτές τις θεραπείες έως ότου η φλεγμονή υποχωρήσει εντελώς, το οποίο διαρκεί συνήθως 12 έως 18 μήνες. Η έκταση των υπολειμμάτων της ασθένειας μπορεί στη συνέχεια να αξιολογηθεί.
Η αποκατάσταση με χειρουργική επέμβαση σε περίπτωση που υπάρχουν σημαντικές λειτουργικές διαταραχές συχνά προτείνεται για να επιστρέψουν τα μάτια στην προηγούμενη εμφάνιση και τη λειτουργία τους.
Αν υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος για την όραση, μπορεί να χρειαστεί να διεξαχθεί επειγόντως αποσυμπίεση με χειρουργική επέμβαση.

Υπάρχουν οποιεσδήποτε παρενέργειες στη θεραπεία της οφθαλμοπάθειας;

Η μακροχρόνια θεραπεία με στεροειδή μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες, όπως αύξηση του σωματικού βάρους, της αρτηριακής πίεσης και διαβήτη.

Χειρουργικές επεμβάσεις για αισθητικούς λόγους θα πρέπει να διενεργούνται όταν η φλεγμονή έχει κοπάσει, ώστε να αποφεύγεται η υποτροπή της νόσου.

Τα αντιθυρεοειδικά δισκία μπορεί πολύ σπάνια να καταστείλουν την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων, κάνοντας το άτομο πιο επιρρεπές σε λοιμώξεις.

Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού μπορεί να επιδεινώσει τη θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια και θα πρέπει να αποφεύγεται, ενώ υπάρχει ενεργή φλεγμονή. Το ραδιενεργό ιώδιο ως εκ τούτου χρησιμοποιείται μόνο σε ήπια οφθαλμοπάθεια εάν κριθεί αναγκαίο και συνήθως συνδυάζεται με θεραπεία με στεροειδή για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος.
Οι ασθενείς θα πρέπει να συζητήσουν οποιεσδήποτε ανησυχίες με το γιατρό τους.

Ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας;

Με τη σωστή θεραπεία είναι δυνατό να γίνει ικανοποιητική διαχείρηση της θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας και οι ασθενείς μπορούν να ζουν όπως πριν την εμφάνισή της.
Η αλλαγή στη φυσική εμφάνιση των ματιών μπορεί να έχει επίδραση στην ψυχική υγεία του ασθενούς, προκαλώντας χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Μερικοί ασθενείς μπορεί να έχουν μια μόνιμη αλλαγή στην εμφάνισή τους που μπορεί να απαιτεί χειρουργική επέμβαση για να αποκατασταθεί. Πολύ σπάνια, υπάρχει μια μόνιμη απώλεια της όρασης – αυτό μπορεί να συμβεί εάν η νόσος αφεθεί χωρίς θεραπεία σε προχωρημένο στάδιο.

Οι ασθενείς θα πρέπει να διακόψουν το κάπνισμα, καθώς αυτό είναι γνωστό αν επιδεινώνει την κατάσταση. Γυαλιά ηλίου μπορεί να είναι απαραίτητα ακόμα και όταν σε εσωτερικούς χώρους. Αν η διπλωπία δε διορθωθεί, ενδέχεται να υπάρχουν δυσκολίες στην οδήγηση.
Οι ασθενείς θα πρέπει να συζητήσουν οποιεσδήποτε ανησυχίες με τον ενδοκρινολόγο τους.

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, ειδικός ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος
www.endomed.gr


184956723

Χαμηλή TSH! Τι σημαίνει;

Χαμηλή TSH στις εξετάσεις ρουτίνας: και τώρα;;
Τι πρέπει να κάνεις όταν η TSH στο αίμα σου είναι κάτω από το όριο; Πρέπει να ανησυχήσεις; Πότε είναι σοβαρό; Τι συμπτώματα προκαλεί η μειωμένη TSH; Τι άλλο είναι καλό να ξέρεις;

  Τι σημαίνουν οι χαμηλές τιμές TSH;

Αν η TSH βρίσκεται κάτω από το φυσιολογικό όριο του εργαστηρίου και οι τιμές των ελεύθερων ορμονών του θυρεοειδούς (fT3, fT4) υψηλές, τότε έχεις υπερθυρεοειδισμό.
Με τον όρο «υπερθυρεοειδισμός» εννοούμε ότι ο θυρεοειδής αδένας παράγει περισσότερες από το κανονικό ορμόνες, δηλαδή ότι υπερλειτουργεί.

Μπορεί κάποιες φορές να έχουμε μειωμένη TSH αλλά φυσιολογικές τιμές στις ελεύθερες ορμόνες του θυρεοειδούς, Τ3 και Τ4.
Αυτό συμβαίνει συχνά στα αρχικά στάδια του υπερθυρεοειδισμού και η κατάσταση αυτή περιγράφεται ως υποκλινικός υπερθυρεοειδισμός.

 Τι είναι η TSH;

Η TSH (Thyroid – stimulating Hormone), γνωστή στα ελληνικά σαν θυρεοειδοτρόπος ορμόνη ή θυρεοτροπίνη, είναι μια ορμόνη που παράγεται από την υπόφυση, έναν αδένα στο μέγεθος μπιζελιού, που βρίσκεται στη βάση του κρανίου.
H TSH ρυθμίζει την ενδοκρινή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα δίνοντάς του το ερέθισμα για την παραγωγή των θυροειδικών ορμονών: της θυροξίνης (Τ4) και στη συνέχεια της τριϊωδοθυρονίνης (Τ3). Αυτές είναι οι ορμόνες που ρυθμίζουν το μεταβολισμό του σώματος.
Διάβασε περισσότερα για την TSH εδώ.

Σε περίπτωση υπερδραστηριότητας του θυρεοειδούς αδένα, δηλαδή υπερπαραγωγής Τ3 και Τ4, ο οργανισμός φυσιολογικά περιορίζει την παραγωγή της TSH.

Αρκεί η χαμηλή TSH για να πεις ότι έχεις υπερθυρεοειδισμό;

Πρέπει σίγουρα να υπολογιστούν και οι ορμόνες του θυρεοειδούς Τ3 και Τ4, και μάλιστα οι ελεύθερες τιμές τους.
Θα πρέπει να πούμε ότι το εύρος των φυσιολογικών τιμών για την TSH ποικίλλει από εργαστήριο σε εργαστήριο.
Συνήθως πρέπει να γίνουν και εξετάσεις για να ανιχνευθούν ενδεχομένως τα αντισώματα που στρέφονται εναντίον του θυρεοειδικού ιστού (για παράδειγμα στη νόσο του Graves) και να γίνει ένα υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς από έναν ενδοκρινολόγο για να προσδιοριστεί η αιτία του υπερθυρεοειδισμού.

  Παίρνω θυροξίνη και έχω πολύ χαμηλή TSH. Τι να κάνω;

Αν παίρνεις θυροξίνη για τη θεραπεία υποθυρεοειδισμού, το πιο πιθανό είναι η δόση της θυροξίνης που παίρνεις μέχρι τώρα να είναι μεγαλύτερη από όσο χρειάζεσαι.
Πρέπει οπωσδήποτε να υπολογιστούν και οι ελεύθερες τιμές των Τ3 και Τ4 και να ρυθμιστεί η δόση, πάντοτε με συνεκτίμηση των κλινικών συμπτωμάτων.

  Χαμηλή TSH μετά από θυρεοειδεκτομή

Σε κάποιες περιπτώσεις μεταστατικού καρκίνου του θυρεοειδούς συστήνεται μετά τη θυρεοειδεκτομή η καταστολή της TSH για ορισμένο διάστημα.
Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει η χαμηλή τιμή της TSH να γίνει ανεκτή από τον ασθενή για το διάστημα αυτό και συνήθως επιλέγεται η δόση θυροξίνης με την οποία η TSH είναι κατεσταλμένη ( <0,1 mU/l) και οι ορμόνες του θυρεοειδούς (Τ3 και Τ4) στα φυσιολογικά όρια.
Η υψηλή δόση θυροξίνης στην περίπτωση αυτή επιλέγεται συνειδητά ώστε να κατασταλεί η TSH με σκοπό να μη φτάνουν ερεθίσματα στον τυχόν εναπομείναντα καρκινικό θυρεοειδικό ιστό.

  Σε ποιες άλλες περιπτώσεις είναι χαμηλή η TSH;

Μια δυσλειτουργία της υπόφυσης ή του υποθαλάμου, ο οποίος ελέγχει τη λειτουργία της υπόφυσης, μπορεί επίσης να επηρεάσει την παραγωγή της TSH.
Αυτή η κατάσταση είναι πολύ σπάνια και προκαλείται συνήθως μετά από εμφάνιση όγκων στην περιοχή της υπόφυσης, μετά από τραύμα, επέμβαση ή ακτινοθεραπεία.
Στην περίπτωση αυτή έχουμε χαμηλή TSH, μιας και αυτή δεν παράγεται κατάλληλα από την υπόφυση και ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τον υπερθυρεοειδισμό, χαμηλές τιμές Τ3 και Τ4 γιατί ο θυρεοειδής δεν παίρνει το ερέθισμα που πρέπει για να τις παράγει.

Η θεραπευτική χορήγηση στεροειδών (κορτιζόνη) μπορεί επίσης να φέρει μια μείωση στην τιμή της TSH.

   Χαμηλή TSH και συμπτώματα

Τα συμπτώματα μιας χαμηλής τιμής της TSH, σε περίπτωση υπερθυρεοειδισμού (υψηλές Τ3 και Τ4),  είναι συνήθως τα παρακάτω:

  • Δυσανεξία στη ζέστη
  • Υπερβολική εφίδρωση
  • Αυξημένο μεταβολισμό
  • Αυξημένη κινητικότητα του εντέρου
  • Ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών
  • Νευρικότητα και τρέμουλο
  • Ευερεθιστότητα, κυκλοθυμία, εναλλαγές στη διάθεση
  • Αυξημένη όρεξη
  • Απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη
  • Μειωμένη συγκέντρωση
  • Πόνοι στις αρθρώσεις
  • Αϋπνίες
  • Διαταραχές περιόδου ή αμηνόρροια
  • Οστεοπόρωση, χαμηλή οστική πυκνότητα
  • Περισσότερα για τα συμπτώματα, τα αίτια και τη διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού μπορείτε να βρείτε εδώ.

  Τι σημαίνει χαμηλή TSH στην εγκυμοσύνη;

Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα από την 8η έως 12η εβδομάδα της κύησης ενδέχεται, λόγω της δράσης της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) στους  υποδοχείς της TSH, να παρατηρηθεί μία μείωση της TSH.
Με την πρόοδο της εγκυμοσύνης πέφτει η hCG και η TSH αυξάνεται και πάλι.
Είναι πολύ σημαντικό να γίνεται εγκαίρως διάκριση μεταξύ του φαινομένου αυτού και του αληθούς υπερθυρεοειδισμού.
Εξαιτίας των απρόβλεπτων συνεπειών που μπορεί να έχει ο υπερθυρεοειδισμός για τη μαμά και το μωρό επιβάλλεται συχνός έλεγχος τόσο υπερηχογραφικός όσο και εργαστηριακός από τον ενδοκρινολόγο και το γυναικολόγο.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι μια χαμηλή τιμή TSH πρέπει να «αποκρυπτογραφηθεί» προσεκτικά.

 

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, ειδικός ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος
www.endomed.gr

 

 

 

 

 


thyroid

Χαμηλή TSH: Ο υπερθυρεοειδισμός, τα συμπτώματά του και τι τον προκαλεί

  • Τι είναι ο υπερθυρεοειδισμός;

Ο όρος υπερθυρεοειδισμός αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία υπάρχει υπερβολική ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών (Τ3, Τ4) στο σώμα.

Ένας άλλος όρος που μπορεί να χρησιμομοποιηθεί για αυτήν την κατάσταση είναι η θυρεοτοξίκωση, η οποία αναφέρεται στα υψηλά επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς στην κυκλοφορία του αίματος, ανεξάρτητα από την πηγή τους.

  • Ποια είναι τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού;

Εάν υπάρχει περίσσεια θυρεοειδικών ορμονών, κάθε λειτουργία του σώματος τείνει να επιταχυνθεί.
Μερικά από τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι:

  • Νευρικότητα, ευερεθιστότητα
  • Αυξημένη εφίδρωση
  • Ταχυκαρδία, τρέμουλο χεριών
  • Άγχος, δυσκολία στον ύπνο
  • Λέπτυνση του δέρματος
  • Εύθραυστα, λιπαρά μαλλιά
  • Αδυναμία μυών, ειδικά στα μπράτσα και τους μηρούς
  • Υπερικινητικότητα του εντέρου
  • Aπώλεια βάρους
  • Διαταραχές εμμήνου ρύσης, υπογονιμότητα
  • Αίσθημα κούρασης

Σε μερικούς νέους ασθενείς οι αλλαγές αυτές μπορεί να είναι πολύ απότομες.

  • Τι προκαλεί τον υπερθυρεοειδισμό;

Η πιο κοινή αιτία (σε περισσότερους από το 70% των ατόμων) είναι η υπερπαραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών από το σύνολο του θυρεοειδούς αδένα, λόγω μίας κατάστασης που ονομάζεται νόσος του Graves.
H νόσος του Graves προκαλείται από αντισώματα στο αίμα που συνδέονται στο θυρεοειδή και τον προκαλούν να αναπτυχθεί και να εκκρίνει παραπάνω θυρεοειδικές ορμόνες.

Διαβάστε για τη νόσο του Graves εδώ.

Ένας άλλος τύπος του υπερθυρεοειδισμού χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ενός ή πιο πολλών όζων στο θυρεοειδή που μπορεί σταδιακά να αυξήσουν τη δραστηριότητά τους, παράγοντας μεγαλύτερη ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών.
Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως τοξική οζώδης βρογχοκήλη.
Η τυχόν παράλληλα υπάρχουσα διόγκωση του αδένα μπορεί να προκαλεί και πιεστικά φαινόμενα στο λαιμό, αίσθημα βάρους και δύσπνοια.

Επίσης, ορισμένα άτομα μπορεί να βιώσουν προσωρινά τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού, εάν πάσχουν από θυρεοειδίτιδα. H φλεγμονή του θυρεοειδούς προκαλείται επίσης από την παρουσία αντισωμάτων, όπως την περίπτωση της θυρεοειδίτιδας Χασιμότο ή από μια ιογενή λοίμωξη, όπως στην περίπτωση της υποξείας θυρεοειδίτιδας, οδηγώντας στη μαζική απελευθέρωση των ήδη αποθηκευμένων ορμονών του θυρεοειδούς στην κυκλοφορία.
Τα ίδια συμπτώματα μπορεί επίσης να προκληθούν από τη λήψη μεγαλύτερης από την απαιτούμενη δόσης θυρεοειδικών ορμονών σε μορφή χαπιού, όταν λαμβάνεται θυροξίνη σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού.

  • Πώς γίνεται η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού;

Η διάγνωση είναι συνήθως εύκολη. Μια φυσική εξέταση ανιχνεύει συνήθως ένα διευρυμένο θυρεοειδή αδένα και ταχυκαρδία.
Ο γιατρός θα εξετάσει επίσης αν το δέρμα είναι υγρό και αν υπάρχει τρόμος των δαχτύλων. Τα τενόντια αντανακλαστικά είναι πιθανό να είναι αυξημένα και μπορεί να εντοπιστούν και εκδηλώσεις από τα μάτια, εάν έχετε νόσο του Graves.

Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με εργαστηριακές εξετάσεις που μετρούν την ποσότητα της θυροξίνης  (Τ4), της τριιωδοθυρονίνης (Τ3) και της TSH στο αίμα σας.
Υψηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών (Τ3, Τ4) στο αίμα και χαμηλά επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) μαρτυρούν μια υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα.
Για την TSH διαβάστε περισσότερα εδώ.
Ο ενδοκρινολόγος σας θα εξετάσει στη συνέχεια τον αδένα με υπέρηχο. Το υπερηχογράφημα θα δείξει αν υπάρχει αυξημένη αιμάτωση του αδένα, όπως στη νόσο του Graves και στη διάχυτη αυτονομία του αδένα ή αν υπάρχουν όζοι, που θα μπορούσαν να παράγουν παραπάνω ορμόνες.

Ένα σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς (εξέταση που μετράει το ποσοστό ραδιενεργού φαρμάκου που συγκεντρώνεται στον θυρεοειδή) είναι μια εξέταση που είναι απαραίτητη στις περισσότερες περιπτώσεις καθώς μπορεί να μας δώσει πιο πολλές λεπτομέρειες και να βοηθήσει να καθορίσουμε την αιτία στις περισσότερες περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού.
Ο υπέρηχος του θυρεοειδούς, σε συνδυασμό με το σπινθηρογράφημα, μας δίνουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της λειτουργίας και της μορφολογίας του θυρεοειδούς.

Ανάλογα με την αιτία του υπερθυρεοειδισμού, την ηλικία και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς καθώς και τα συμπτώματα που προκαλεί η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς επιλέγεται και η αντίστοιχη θεραπεία, που θα συζητηθεί σε επόμενο άρθρο μας!

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, Ενδοκρινολόγος, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε σχετικά: Χαμηλή TSH, τι σημαίνει;