Αυτοάνοσος Υποθυρεοειδισμός – διαβάστε το ανατριχιαστικό ποίημα μιας έφηβης

Πάντα πρέπει να απολογούμαι.

Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας βόλτα;  Γιατί κάθεσαι εκεί χωρίς να κάνεις κάτι;  Πάλι φεύγεις από την παρέα και γυρνάς σπίτι;  Θέλω να γλεντήσω μαζί τους. Δεν θέλω να μείνω σπίτι!

Δεν είμαι ο εαυτός μου!

Κάποιες φορές είμαι πολύ καλά, κάποιες άλλες όχι. Όταν δεν είμαι καλά δεν υπάρχω – υπάρχει μόνο το σώμα μου. Όταν μιλάω εκείνες τις στιγμές, δεν είμαι εγώ – νιώθω πως είμαι ένας  άλλος.

Πότε θα σταματήσει αυτό επιτέλους; Ξέρω, ξέρω, θα μείνει για πάντα.

Δεν μου πέσανε τα μαλλιά από την χημειοθεραπεία. Δεν έχω ουλές στο σώμα. Όχι από αυτές που φαίνονται…

Δεν μου λείπει κανένα μέλος του σώματος και δεν έχω τρέμουλο στα χέρια. Δεν περιμένω στην αναμονή για εμφύτευμα καρδιάς. Δεν πάω για αιμοκάθαρση. Δεν θα πεθάνω από αυτό.

Αλλά υπάρχει, είναι εκεί.

Πάντα πρέπει να απολογούμαι!

Γιατί δεν έκανες γυμναστική σήμερα; Γιατί δεν κάνεις τώρα κάτι; Τι έχεις πάθει πάλι;

Και όταν απαντήσω και πω τι έχω μου απαντάνε: «Α, έχεις από αυτό που νυστάζεις συνέχεια;»

Ναι, νυστάζω.

Συγκρατήσου! Να επιβληθείς στον εαυτό σου!

Μια μέρα. Μόνο μία μέρα θα θέλανε να αλλάξουν μαζί μου; Να δουν τι νιώθει το σώμα και η ψυχή μου;  Και τότε να τους πω «Να επιβληθείς στον εαυτό σου!»

Φαντάσου στα ανοιχτά του πελάγου κάνεις βαρκάδα  με μια μηχανοκίνητη βαρκούλα. Ξαφνικά χαλάει η μηχανή. Πως θα φτάσεις στην ακτή που βλέπεις από μακριά – Να επιβληθείς στον εαυτό σου!

Δεν μου φαίνεται η ασθένεια μου.

Δεν μου φαίνεται, τι να κάνω;

Κάποιες φορές το πολύ να φανούν πρησμένα τα μάτια από την αϋπνία.

Γιατί δεν ήρθε στο σχολείο αυτή;

Κάνει πάλι κοπάνα; Δεν έρχεται πια;  Τι;  Παράτησε το σχολείο;  Μπα, μάλλον δεν θα ξανάρθει;

Εγώ απλά ξαπλώνω – ξαπλώνω σαν παράλυτη!

Θα ήθελα να είμαι έξω – να ζω την ζωή μου. Μόνο στο κρεβάτι δεν ήθελα να είμαι τώρα. Μόνο μέσα στο σώμα μου δεν θέλω να βρίσκομαι τώρα.

Δεν μπορώ να φύγω.

Αυτή είμαι εγώ και ας μη το θέλω.

Είμαι άρρωστη.

Δεν έχω ουλές.

Κανείς δεν βλέπει τίποτα.

Γι΄αυτό

 Πάντα πρέπει να απολογούμαι.

 

Ποίημα από ανώνυμη έφηβη με Αυτοάνοσο Υποθυρεοειδισμό (νόσος hashimoto)
 Μετάφραση από τα γερμανικά από Α.Α.
Facebooktwittergoogle_plusmail

Αφήστε μια απάντηση