Η λεβοθυροξίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία του υποθυρεοειδισμού.
Γενικά γίνεται καλά αποδεκτή από τον οργανισμό αλλά σε κάποιους ασθενείς η λήψη θυροξίνης (Τ4) μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη μιας σειράς από παρενέργειες όπως και αλλεργικές αντιδράσεις.
Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες προέρχονται από υπερβολική ή εσφαλμένη χρήση της θυροξίνης.
Στις παρενέργειες της λεβοθυροξίνης περιλαμβάνονται τα παρακάτω:
Μία συχνή ερώτηση είναι που μας στέλνετε είναι:
“Πάσχω από Χασιμότο, πόσο πιθανό είναι η ασθένεια να εμφανιστεί και στο παιδί μου;”
Πράγματι, γενετικοί παράγοντες θεωρείται ότι εμπλέκονται στην εμφάνιση της νόσου του Graves, της θυρεοειδίτιδας του Hashimoto αλλά και ορισμένων όγκων του θυρεοειδούς αδένα.
Αυτό που μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί είναι ότι γονιδιακοί πολυμορφισμοί, δηλαδή παραλλαγές σε συγκεκριμένα γονιδία, σχετίζονται με την ανάπτυξη της νόσου του Hashimoto.
Αυτά είναι τα γονίδια CTLA4 (cytotoxic T lymphocyte-associated antigen-4) και PTPN2 (protein tyrosine phosphatase-22).
Τα προϊόντα των γονιδίων αυτών είναι πρωτεϊνες, που σχετίζονται με τη λειτουργία των Τ -κυττάρων, δηλαδή με το μηχανισμό άμυνας του οργανισμού. Και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο διαβήτης τύπου 1, συνδέονται επίσης με πολυμορφισμούς σε αυτά τα γονίδια.
Η εγκεφαλοπάθεια Hashimoto είναι μια κατάσταση που σχετίζεται έμμεσα με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα του Χασιμότο. Σε αντίθεση με την εγκεφαλοπάθεια που συνδέεται με τον υποθυρεοειδισμό, η εγκεφαλοπάθεια Hashimoto ανταποκρίνεται στη θεραπεία με στεροειδή και όχι με θυροξίνη (SREAT, Steroid Responsive Encephalopathy Associated with Thyroiditis).
[…] την ικανότητα του σώματός (...)
[…] functionalmedsystem, hashimoto, drtsoukalas, (...)
[…] Με πληροφορίες απο hashimoto.gr (...)