Achillea3

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της Αχιλλέας

Η Αχιλλέα είναι επίσης γνωστή και ως χιλιόφυλη ή αγριαψιθιά (Achillea millefolium) Το επίσημο όνομα της το έλαβε από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας τον Αχιλλέα, ο οποίος επάλειψε τις πληγές του με αυτό το φυτό.

Ευδοκιμεί σε όλη την Ευρώπη και προτιμάει τα ηλιόλουστα λιβάδια και τις άκρες των μονοπατιών. Είναι ένα ανθεκτικό φυτό που μπορεί να επιβιώσει τους χειμερινούς μήνες. Αργά την άνοιξη ανθίζει με ανθάκια λευκά, κίτρινα, κόκκινα, πορτοκαλί και ροζ.

 

Οι ιδιότητες της Αχιλλέας

Η Αχιλλέα είναι σήμερα αναγνωρισμένο θεραπευτικό φυτό. Περιέχει βασικές ουσίες που βοηθούν την παραγωγή χολής και έχουν αντιβακτηριδιακή και μυοχαλαρωτική δράση. Ακόμα οι ουσίες που περιέχει βοηθάνε στην προστασία της επιδερμίδας και των βλεννογόνων. Φαρμακευτικά είναι αναγνωρισμένη και συστήνεται για την

  • Ανορεξία
  • Δυσπεψία και στομαχικές διαταραχές
  • Επίπονες κράμπες στην περιοχή της κοιλιάς και στη λεκάνη της γυναίκας. Γυναικολογικά προβλήματα και πόνους (π.χ. περιόδου)
  • Δερματικές παθήσεις, ερεθισμούς, πληγές

 

Περαιτέρω χρησιμοποιείται η Αχιλλέα παραδοσιακά σε χρόνιες ηπατικές φλεγμονές, φλεγμονές του γαστρεντερικού συστήματος και των βλεννογόνων, στην επούλωση πληγών και σε φλεγμονές των γεννητικών οργάνων.

Η βιομηχανία παραγωγής καλλυντικών επωφελείται από τις ιδιότητες αυτού του φυτού, προσθέτοντας το σε πολλά καλλυντικά όπως αντιπυτιριδικά σαμπουάν, ενυδατικές κρέμες προσώπου και λοσιόν σώματος κλπ.Achillea2

Σε κάποιες περιοχές της Ευρώπης η Αχιλλέα χρησιμοποιείται και ως καρύκευμα καθώς έχει ένα ελαφρύ άρωμα και μια ελαφρώς πικρή γεύση.

Η Αχιλλέα περιέχει φλαβονοειδή, τανίνες, σαπωνίνες, φυτικές στερόλες και σαλικυλικό οξύ. Οι στερόλες διεγείρουν μαζί με άλλες πικρές ουσίες την δραστηριότητα του ήπατος. Οι στερόλες έχουν την ιδιότητα να δρουν όμοια με τις ορμόνες. Έτσι θεωρείται ότι βοηθάνε στην ρύθμιση του εμμηνορροϊκού κύκλου και στην εξομάλυνση της υπερβολικής αιμορραγίας στην γυναίκα. Πολλές γυναίκες αναφέρουν επίσης την ευεργετική δράση της Αχιλλέας στο νευρικό σύστημα.

Ακόμα, πολλές γυναίκες έχουν επωφεληθεί από τις ιδιότητες της Αχιλλέας κατά την εμμηνόπαυση.

Πολλοί υποστηρίζουν επίσης ότι βοηθάει στην θεραπεία ατόμων με κυρίαρχα  οιστρογόνα.

Μάλιστα κάποιοι υποστηρίζουν ότι η Αχιλλέα βοηθάει τον οργανισμό στον μεταβολισμό της θυρεοειδικής ορμόνης Τ4 στην δραστική ορμόνη Τ3.

 

Τρόποι εφαρμογής

Η Αχιλλέα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αφέψημα, ως κατάπλασμα, ως λοσιόν ή αλοιφή. Ακόμα μπορεί να προστεθεί σε θεραπευτικό πρόσθετο για το μπάνιο.

Υπάρχουν ωστόσο και συμπληρώματα διατροφής από Αχιλλέα, όπως επίσης και έλαιο που παράγεται από αυτό το φυτό.

 

Δροσερή πρόταση από το hashimoto.gr

 

Λεμονάδα με Αχιλλέα

Θα χρειαστείτε:achillea limonade

1 χούφτα φρέσκα άνθη Αχιλλέας, 1 λεμόνι, 125 γρ. ζάχαρη (ή γλυκαντικό τις αρεσκείας σας), 1 λίτρο νερό

Εκτέλεση: Ξεπλένετε τα άνθη Αχιλλέας, ανακατεύετε την ζάχαρη με το νερό, κόβετε το λεμόνι σε φέτες και το προσθέτετε μαζί με τα άνθη στο νερό. Αφήστε το μείγμα να τραβήξει για τουλάχιστον 12 ώρες. Σερβίρετε κρύο!

 

Ανεπιθύμητες ενδείξεις

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξουν αλλεργικές αντιδράσεις είτε σε εξωτερική, είτε σε εσωτερική χρήση της Αχιλλέας.

Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα τα οποία γνωρίζουν ότι έχουν αλλεργία σε αυτό το φυτό.

Δεν ενδείκνυται η κατανάλωση  από εγκύους, θηλάζουσες και παιδία κάτω από 12 ετών.

Σε κάθε περίπτωση ρωτήστε τον γιατρό σας πριν από την χρήση της Αχιλλέας και μελετήστε προσεκτικά το φυλλάδιο που εσωκλείεται στα συμπληρώματα διατροφής.

Achillea

 

 

Α.Α.

κάποιες πληροφορίες από: heilkraeuter.de, heimbiotop.de, fid-gesundheitswissen.de, oestrogen-dominanz.de, phytodoc.de

 

 


Pretty young woman with arms raised

Θυροξίνη, οιστρογόνα και αντισυλληπτικά

Στις γυναίκες που παίρνουν συστηματικά θυρεοειδικές ορμόνες πρέπει να ελέγχονται συχνά οι τιμές του θυρεοειδούς, εάν αποφασίσουν να λαμβάνουν ταυτόχρονα οιστρογόνα, είτε για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης είτε για αντισύλληψη.

Μελέτη που δημοσιεύτηκε στη New England Journal of Medicine διαπιστώνει ότι μερικές από αυτές τις γυναίκες αυτές θα μπορούσαν να καταλήξουν με χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Σύμφωνα με το συγγραφέα της μελέτης, το πρόβλημα μπορεί να προκύψει όταν η θεραπεία με οιστρογόνα παρεμβαίνει με αυτή για το θυροειδή και μειώνει την ποσότητα των διαθέσιμων ορμονών του θυρεοειδούς ή της θυροξίνης στο αίμα.

Μελετήθηκαν συγκεκριμένα 25 εμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έπαιρναν θυροξίνη (Τ4) και 11 που δεν έπασχαν από νόσο του θυρεοειδούς.
Άρχισαν όλες να λαμβάνουν καθημερινά θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα για την ανακούφιση των γνωστών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, όπως εξάψεις και νυχτερινή εφίδρωση ή για την πρόληψη της οστεοπόρωσης.

Ενώ στις γυναίκες που δεν έπασχαν από νόσο του θυρεοειδούς δεν παρουσιάστηκαν σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του θυρεοειδούς υπό τη θεραπεία με οιστρογόνα, περίπου στο 40% των γυναικών που έπαιρναν θυρεοειδικές ορμόνες είχαμε μειώσεις στα επίπεδα της θυροξίνης στο αίμα, τα επίπεδα ήταν αρκετά χαμηλά ώστε να προκληθούν συμπτώματα υποθυρεοειδισμού,  όπως το αίσθημα κόπωσης, η υποτονικότητα και η δυσανεξία στο κρύο.

Στις γυναίκες που πήραν μέρος στη μελέτη έπρεπε να αυξηθεί η δόση της θυροξίνης για να αντισταθμιστούν οι επιδράσεις των οιστρογόνων. Αυτή η προσαρμογή της δόσης της θυροξίνης τους επέτρεψε να συνεχίσουν να λαμβάνουν οιστρογόνα για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, διατηρώντας παράλληλα τη νόσο του θυρεοειδούς υπό έλεγχο.

H έρευνα δείχνει τι μπορεί, και πιθανώς και να συμβαίνει σε ένα σημαντικό αριθμό γυναικών με νόσο του θυρεοειδούς που έχουν φτάσει στην εμμηνόπαυση.
Και επίσης μπορεί να ισχύει για τις γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά, που περιέχουν οιστρογόνα.

Τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών πρέπει οπωσδήποτε να προσδιορίζονται εντός τριών μηνών μετά την έναρξη της θεραπείας με οιστρογόνα και αν διαπιστώνονται αλλαγές θα πρέπει να προσαρμόζεται η δόση.

Στις γυναίκες με υποθυρεοειδισμό πρέπει επίσης να προσδιορίζεται η λειτουργία του θυρεοειδούς όταν διακόπτεται η θεραπεία με οιστρογόνα, επειδή μπορεί να χρειαστεί, αντίστροφα, να μειωθεί η δόση της θυροξίνης.

Μεγάλο ρόλο για τα παραπάνω παίζει η επίδραση των οιστρογόνων στην παραγωγή της TBG (Thyroxine-binding globulin, Σφαιρίνη που δεσμεύει τη θυροξίνη) η οποία είναι μια πρωτεΐνη που δεσμεύει και μεταφέρει τις θυρεοειδικές ορμόνες στην κυκλοφορία του αίματος.
Όταν τα επίπεδα της TBG είναι υψηλά, η θυροξίνη είναι «παγιδευμένη στην κυκλοφορία» του αίματος, δεσμευμένη στην TBG και δεν μπορεί να «μπει» στους ιστούς όταν αυτό είναι αναγκαίο.
Εάν ο θυρεοειδής είναι υγιής και λειτουργεί σωστά, θα αντισταθμιστεί αυτό με την παραγωγή περισσότερων θυρεοειδικών ορμονών. Αλλά εάν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί – όπως στην περίπτωση για τους περισσότερους που λαμβάνουν θυροξίνη – μια αύξηση της TBG μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού, επειδή ο θυροειδής δεν μπορεί να παράγει περισσότερες ορμόνες.

Τα οιστρογόνα αυξάνουν την TBG και οι γυναίκες που παίρνουν οιστρογόνα (αντισυλληπτικά δισκία ή στην εμμηνόπαυση) την ίδια στιγμή που παίρνουν θυροξίνη μπορεί να χρειαστεί να αυξήσουν τη δόση της τελευταίας.
Η διαδερμική χορήγηση οιστρογόνων (TTS) δεν έχει σημαντική επίδραση στην TBG, έτσι  μπορεί να είναι προτιμότερη για τις γυναίκες που παίρνουν λεβοθυροξίνη (Τ4).

 

Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD, ειδικός ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος
www.endomed.gr

Διαβάστε ακόμη: Θυρεοειδής και εγκυμοσύνη!

Εμμηνόπαυση ή υποθυρεοεδισμός;