stressed-lady

Αυτοάνοσο και διαχείριση άγχους

Πάρα πολλά άτομα μας γράφουν τακτικά και αναφέρονται σε κρίσεις άγχους, πανικού και φοβίες. Η σωματική μας υγεία είναι αλληλένδετη με την ψυχική μας υγεία! Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζει το τρίπτυχο θυρεοειδής, επινεφρίδια και πεπτικό σύστημα στη μείωση του άγχους, των φόβων και του πανικού.  Η ιδρυτής της οργάνωσης Thyroid Loving Care,  Jen Wittman, μας περιγράφει την δική της ιστορία:

«Θυμάμαι ένα πρωινό που βρισκόμουν στο κρεβάτι και φοβόμουν να το εγκαταλείψω! Είχα καρφώσει το βλέμμα μου στο ταβάνι και ένα κύμα πανικού με κατέβαλε, δεν καταλάβαινα όμως το γιατί. Δεν υπήρχε βάσιμος λόγος. Πριν νοσήσω από Hashimoto Θυρεοειδίτιδα, μπορούσα να διαχειριστώ κάθε είδους άγχος! … Τώρα έχω σκαμπανεβάσματα στη διάθεση μου. Ένα  τσουνάμι συναισθημάτων! Εκεί που ήμουν ήρεμη με πλημμύριζε ένα κύμα θυμού, λύπης και πανικού! Πίστευα ότι ήταν η έλλειψη ύπνου και οι ορμόνες της εγκυμοσύνης, καθώς μόλις πριν λίγο καιρό είχα γεννήσει. Τελικά όμως έμαθα ότι ο θυρεοειδής μου έφταιγε που χάθηκε η ισορροπία ολόκληρου του οργανισμού μου.»

Γιατί υποφέρω τώρα περισσότερο από άγχος και φοβίες;

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Όπως γνωρίζει η επιστήμη σήμερα, η λειτουργία των επινεφριδίων, του θυρεοειδή και του πεπτικού συστήματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη. Τα επινεφρίδια παράγουν απαραίτητες ορμόνες για την ορθή λειτουργία του νευρικού συστήματος μεταξύ αυτών την κορτιζόλη, την αδρεναλίνη και την νοραδρεναλίνη. Αυτές οι ορμόνες είναι απαραίτητες, καθώς ρυθμίζουν την αντίδραση του οργανισμού όταν βρισκόμαστε σε μια αγχώδη κατάσταση ή ξαφνικού στρες. Τα επινεφρίδια λοιπόν υποφέρουν περισσότερο όταν εμείς βρισκόμαστε σε περίοδο στρες. Ο θυρεοειδής ωστόσο επηρεάζει και αυτός με την σειρά του την λειτουργία των επινεφριδίων.  Όπως και το αντίστροφο. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε το πρόβλημα του αυγού και της κότας. Επηρεάζει ο θυρεοειδής τα επινεφρίδια ή τα επινεφρίδια τον θυρεοειδή; Και τα δύο είναι αλληλένδετα. Γνωρίζουμε λοιπόν, ότι το άγχος και το έντονο στρες επηρεάζουν τα επινεφρίδια τα οποία άμεσα επηρεάζουν την ορθή λειτουργία του θυρεοειδή αδένα. Όταν ο θυρεοειδής γενικότερα πάσχει και αυτός με την σειρά του επηρεάζει με διαφόρους τρόπους την ορθή λειτουργία των επινεφριδίων και κατά επέκταση την ψυχική μας διάθεση.stress nebennieren

Μια βαθύτερη έννοια

Όλοι μας έχουμε καθημερινά άγχη που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Καθημερινά, λοιπόν τα επινεφρίδια δουλεύουν εντατικά παρέχοντας στον οργανισμό τις απαραίτητες ορμόνες για να διαχειριστεί αυτό το άγχος. Όμως το άγχος δεν είναι το μόνο που επιβαρύνει τα επινεφρίδια. Τα επινεφρίδια επηρεάζονται επίσης από το αν ένας οργανισμός πάσχει από ένα χρόνιο νόσημα, ασταθείς τιμές σακχάρου,  μια διατροφική δυσανεξία ή ευαισθησία (π.χ. ευαισθησία στη γλουτένη, λακτόζη κλπ.) τοξίνες και λοιμώξεις.  Καθώς όλοι αυτοί οι παράγοντες αλληλεπιδρούν η διαχείριση του άγχους βοηθάει μόνο εν μέρη. Συχνά όμως βοηθάει στη μείωση πολλών συμπτωμάτων του αυτοάνοσου νοσήματος μας.

Διαχείριση του άγχους – γιατί είναι τόσο σημαντική;

Το άγχος που προκαλείται από την δυσλειτουργία των επινεφριδίων προκαλεί ποικίλα συμπτώματα όπως κόπωση, πονοκεφάλους, αϋπνία, μετάπτωση της διάθεσης, αυξημένη όρεξη για ζάχαρη και καφεΐνη, ευερεθιστότητα και ζάλη.

Όταν το σώμα παράγει ορμόνες για την αντιμετώπιση του άγχους  μειώνεται η μετατροπή των βασικών θυρεοειδικών ορμονών Τ4 και Τ3. Έτσι προκαλούνται περαιτέρω ορμονικές διαταραχές που αυξάνουν την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος και προκαλούν αλληλεπιδράσεις στην λειτουργία του υποθαλάμου, της υπόφυσης και των επινεφριδίων.  Το στρες επηρεάζει την θερμοκρασία του σώματος, την πέψη, το ανοσοποιητικό σύστημα, την διάθεση, την λίμπιντο και την ενέργεια μας.

 

Ο ρόλος που παίζει το στρες σε φοβίες και κρίσεις πανικού

Το στρες που προκαλείται στον οργανισμό από την δυσλειτουργία των επινεφριδίων (ή από την καταπόνηση τους με χρόνιο στρες) ωθούν σε τάσεις φυγής, άμυνας και φοβίας. Έτσι, και τα πιο καθημερινά «προβλήματα» της ζωής όπως κίνηση στον αυτοκινητόδρομο, πολυκοσμία στο ταμείο του σουπερ μάρκετ ή η παραμικρή πίεση σε εργασιακό επίπεδο, ο οργανισμός αντιδρά με το ένστικτο επιβίωσης: επέρχεται άγχος, τάση φυγής, φόβος.

Όσο το σώμα επιβαρύνεται από όλους αυτούς τους παράγοντες προκαλείται νέο στρες και το στρες φέρνει επιπλέον στρες… έτσι ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος. Το πρόβλημα δεν μπορεί να καταπολεμηθεί με την καταπίεση των συναισθημάτων και με την προσπάθεια μας να φερθούμε σαν «φυσιολογικοί» άνθρωποι. (Περισσότερα για τις κρίσεις πανικού εδώ )

STRESS

 Τι πρέπει να γίνει

Αρχικά θα πρέπει να ρυθμιστούν οι βασικές θυρεοειδικές και γενικές ορμόνες, τυχών διατροφικές ελλείψεις, να αποκλειστούν διατροφικές ευαισθησίες.

Έπειτα είναι σημαντική η διαχείριση του άγχους!

Ο ψυχολόγος Δρ. Ρόλφ Μέρκλ μας δίνει κάποιες πρακτικές εισηγήσεις για την διαχείριση του άγχους:

  • Οι εργασιακές απαιτήσεις είναι σαν τον καιρό. Δεν μπορούμε να τις επηρεάσουμε όπως δεν μπορούμε να επηρεάσουμε τον καιρό. Οι αρνητικές σκέψεις σίγουρα δεν βοηθάνε. Προσπαθήστε να κάνετε πρώτα καθησυχαστικές σκέψεις όπως: «Πάρε βαθιά ανάσα», «Ηρέμησε», «Σιγά-σιγά». Τέτοιες «συζητήσεις» με τον εαυτό μας συχνά μας βοηθάνε να προλαμβάνουμε το άγχος και τις κρίσεις πανικού.
  • Η στάση μας απέναντι στον χρόνο δηλαδή διαλείμματα, ώρες αναμονής και καθυστερήσεις. Πολλά άτομα νιώθουν άβολα την ώρα των διαλειμμάτων. Μερικοί μάλιστα νιώθουν ενοχικά. Νιώθουν ότι «χάνουν χρόνο» ή ότι είναι μη-παραγωγικοί. Βασικό όμως είναι να δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας να ξεκουραστεί και να επανέλθει σε ψυχική ηρεμία. Γιατί να μην δούμε την ώρα αναμονής ως ευκαιρία να ακούσουμε λίγη μουσική, να σχεδιάσουμε το επόμενο Σαββατοκύριακο, να αναπολήσουμε όμορφες στιγμές;musik hoeren
  • Το άγχος επέρχεται όταν έχουμε την αίσθηση ότι χάνουμε τον έλεγχο και αυξάνουμε την απαίτηση από τον εαυτό μας να συνεχίσει να κρατάει τον έλεγχο ενώ δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση. Όσο περισσότερο νιώθουμε θύμα αντί θύτης, τόσο αυξάνεται το άγχος. Δεν ρίχνουμε το φταίξιμο σε άλλους, αλλά βάζουμε εμάς στον επίκεντρο, μαθαίνοντας να διαχειριζόμαστε την κατάσταση και όχι υπομένοντας την παθητικά. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό με το να θέτουμε κάποια ερωτήματα στον εαυτό μας, όπως για παράδειγμα:
  • Μήπως είμαι τελειομανής;
  • Μήπως φοβάμαι να αρνηθώ ευγενικά κάποιες ευθύνες από φόβο να με κριτικάρουν;
  • Μπορώ να αφήσω περισσότερο χρόνο ανάμεσα στα ραντεβού μου για να προλαβαίνω και να μην αγχώνομαι;
  • Μπορώ να κλείνω πιο τακτικά το κινητό τηλέφωνο, ώστε να μη με καλούν συνεχώς για θέματα εργασίας, την ώρα που εγώ έχω προγραμματίσει να ξεκουραστώ;

Οι ερωτήσεις αυτές στρέφουν την οπτική γωνία των θεμάτων που προκαλούν άγχος σε εμάς και μας βοηθούν να βελτιωθούμε.  ΄

Ένα άλλο βασικό θέμα που βοηθάει στη διαχείριση του άγχους είναι το να μιλάμε για το άγχος μας. Ιδιαίτερα ωφέλιμο είναι σε άτομα που μας καταλαβαίνουν όπως για παράδειγμα τα άτομα που έχουν παρόμοια πάθηση. Μοιραστείτε την εμπειρία σας στο forum του hashimoto.gr.

stress free

A.A.


Self-Confidence

Εγώ και το αυτοάνοσο μου….πως να το αποδεχτώ;

«Έχω αυτοάνοσο νόσημα! Πέρασα πολλά μέχρι να διαγνωστεί. Άργησα να συνειδητοποιήσω τι σημαίνει αυτό για εμένα. Αντιστάθηκα, δεν λάβαινα την αγωγή μου. «Μπορώ και χωρίς χάπια», είπα. Θύμωσα, ξέσπασα σε εμένα, στους γύρω μου … στην υγεία μου. Τώρα αγωνίζομαι να με αποδεχτούν οι άλλοι. Αυτή είμαι. Η ίδια που γνωρίζατε, μόνο που κουβαλάω και ένα «νοσηματάκι». Με κάνει ότι θέλει και εγώ πρέπει να μάθω να το αγαπώ και να το σέβομαι. Το ίδιο ζητάω και από εσάς…» – Ανθή, 36 ετών.

 

Πως θα μάθω να ζω με την ασθένεια;

 1ο Βήμα.  Αποδέχομαι την ασθένεια

Όταν ένα άτομο λάβει την διάγνωση από τον γιατρό ότι πάσχει από μια χρόνια ανίατη ασθένεια συχνά περνάει διάφορες φάσεις στην ψυχολογία του.

Αρχικά έρχεται η κατάσταση «ΣΟΚ» που φτάνει στο σημείο « ΆΡΝΗΣΗΣ». Έπειτα ακολουθεί η περίοδο «ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ». «Γιατί εγώ; Γιατί σε εμένα;», θα αναρωτηθεί ο ασθενής. Αυτή την περίοδο ακολουθεί συχνά η περίοδος  της «ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ» που συνήθως «ραγίζει» την αυτοπεποίθηση του ασθενή. «Δεν μπορώ να κάνω ότι έκανα παλαιότερα, δεν είμαι το ίδιο άτομο πια!»,  μπορεί να σκεφτεί τότε. Όταν αυτές οι πρώτες φάσεις μετά την διάγνωση ξεπεραστούν, τότε φτάνει το άτομο σε μια πρώτη αποδοχή. Βέβαια οι προηγούμενες φάσεις επανέρχονται σε τακτά διαστήματα μέχρι να ολοκληρωθεί μια κατάσταση αποδοχής της ασθένειας.

Το να αποδεχτώ ότι πάσχω από χρόνιο νόσημα δεν σημαίνει ότι παραιτούμαι, ούτε ότι αγνοώ την πάθηση.  Άλλα δεν την πολεμώ πια. Ένας πόλεμος έχει νικητή και ηττημένο. Η αποδοχή διευκολύνει κατά πολύ την κατάσταση.

Αντί να πολεμάω το ίδιο μου το σώμα θα εργαστώ να κερδίζω την ενέργεια που του λείπει για να ανταπεξέλθει.  Εφόσον δεν μπορώ να απομακρύνω την ασθένεια θα την δω ως ευκαιρία να μάθω να ανταπεξέρχομαι στα καθημερινά προβλήματα. Θα την δω ως ευκαιρία να γνωρίσω το σώμα μου, τον εαυτό μου και τις τωρινές μου αντοχές. Θα την δω ως ευκαιρία για μια νέα αρχή στην ζωή μου. Δεν θα την αφήσω να με καταβάλει, άλλα θα μάθω να συνεργάζομαι μαζί με το νέο «απόκτημα» μου.

selfrespect

 

Πώς θα το κάνω αυτό πράξη;

 

  • Θα συγκεντρώσω την προσοχή μου στα καλά πράγματα που μου συμβαίνουν στην ζωή μου. Κάθε ημέρα υπάρχουν πράγματα γύρω μου για τα οποία μπορώ να είμαι ευγνώμων.
  • Θα αναλαμβάνω την ευθύνη για την υγεία μου και θα κάνω το καλύτερο που μπορώ για να φροντίζω τον εαυτό μου.
  • Θα προσπαθώ να αντιμετωπίζω τα προβλήματα μου ένα- ένα.
  • Θα παραμένω πολυάσχολη, και αυτό θα με βοηθάει να μην επικεντρώνομαι σε αρνητικές σκέψεις. Έτσι λοιπόν θα βάλω έναν στόχο για πράγματα που έχω να κάνω κάθε μέρα π.χ. Θα ξεκινήσω ένα χόμπι.
  • Δεν θα ανησυχώ πια για πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω. Αυτό είναι χάσιμο χρόνου.

 

2ο Βήμα.  Πως θα κάνω τους άλλους να αποδεχτούν την ασθένεια μου και τον νέο μου  «εαυτό»;

Το να με αποδεχτούν οι άλλοι προϋποθέτει να αποδεχτώ εγώ τον εαυτό μου. Πρώτα λοιπόν θα πρέπει να διεκπεραιώσω το βήμα 1 και να μάθω να αγαπάω τον εαυτό μου.

Θα μιλήσω ανοιχτά με τον συνομιλητή μου. Θα του εξηγήσω πως έχει η τωρινή μου κατάσταση. Όχι με στάση αυτολύπησης, δεν είναι σκοπός μου να με λυπηθούν, άλλα να με σεβαστούν και να αποδεχτούν εμένα όπως με αποδέχομαι εγώ.  Δεν σκοπεύω να κάνω κήρυγμα, με μια στάση του «παντογνώστη».

Θα φέρω λογικά και σωστά επιχειρήματα. Συχνά βοηθάνε εκφράσεις όπως

  • «Και εγώ δυσκολεύτηκα να το καταλάβω»
  • «Δεν ήταν εύκολο και για εμένα να αλλάξω γνώμη πάνω σε αυτό το ζήτημα»
  • «Ναι, είναι αλήθεια ότι αυτά που μας είπαν αρχικά διαφέρουν από αυτά που σου αναφέρω τώρα»
  • «Ξέρω θα σου φανεί επίπονο, σοκαριστικό (ή όποιο άλλο επίθετο θεωρείτε κατάλληλο για να περιγράψετε το αίσθημα που νιώσατε ή νιώθει το άτομο) και καταλαβαίνω ότι σου είναι δύσκολο να το αποδεχτείς»

Ακούω τον συνομιλητή μου. Το να ακούω είναι ένδειξη αυτοπεποίθησης. Η αμυντική στάση δείχνει φόβο και άρνηση.

Δεν αμύνομαι, δεν υπάρχει λόγος. Αγαπάω τον εαυτό μου έτσι όπως είναι και θέλω να με αγαπάνε και οι άλλοι έτσι όπως είμαι. Το δείχνω με στάση σοβαρή, ήρεμη και αυθεντική.

 

talk

A.A.

Πληροφορίες απο http://wol.jw.org/el/wol/d/r11/lp-g/102008049?q=%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82&p=par , selbstheilungstraining.de,alles-schallundrauch.blogspot.gr, interaktionsblog.de/negative-gedanken-loswerden, imalltagleben.de